Lara Fabian’ı izledikten sonra içimden şunu demiştim: “Her sanatçı bu duyguyu en az bir kere yaşamalı.”

Her gün defalarca aynı performansı izlemekten bıkmıyor, Lara’nın yaşadığını yaşamayanların “sanatçılığını” bile sorgular olmuştum.

İleri gitmiştim. Boyumu aşan işlerdi bunlar.

Tam o esnada Andy Warhol uğradı! [Kafayı yeme belirtileri, mazur görün!]

Tunç dedi, “bir şeye çok uzun bakarsın, onun bütün anlamı kaybolur.”

Hafif ürperdiğimi hatırlıyorum!

Ben de hazır yakalamışken, bırakmadım‘ [Sonuçta o, Gore Vidal'ın "60 I.Q.'ya sahip tanıdığım en büyük dahi" dediği adamdı. 'Pop art'ın öncüsüydü.]

» Yazının devamı

orada olasım,
fransızca öğrenesim,
çocuk olasım,
sarılasım,
savaşanlara lanet edesim,
avazı çıkana kadar bağırasım,
ağlayasım geldi doya doya…

o sahnede,
o şaşkınlıkta,
o duygu selinde,
boğulasım…

» Yazının devamı

A: Tunnçç :)
T: (:
A: hayatımda ilk kez düzgün bir dergide yazıyorum.
al görürsen bir yerde. adı: ___
T: tamam alırım tabii ki
bu arada neden telefonlarını açmıyorsun
sonradan aramıyorsun da…
A: yılbaşını ucu ucuna görebildim.
kafam odun gibiydi.
T: ne biçim adam oldun sen istanbul’a gelince?
» Yazının devamı