En son yazımda; farklılaşan, çoğalan, kişiselleşen iletişim imkanlarından sadece biri olan radyo’nun da adı geçmişti. Bu sabah Vodafone and Sony NetServices “Vodafone Radio DJ” programını açıkladı.

Ben buna “DJ Sensin” diyorum.

» Yazının devamı

Google‘da arattığınızda 3.710.000 sonuç veren, tüm dünyada bugün itibariyle, 106 ülkede 700.000′in üzerinde kullanıcısı olan, günün hemen her saatinde 40.000′in üzerinde online kullanıcısı olan bir topluluk hayal edin internette.

Her gün yaklaşık 1 milyon giriş, 350 bini farklı kullanıcıdan. Kullanıcıların birbirlerine attığı mail sayısı günde 125 binden fazla.

» Yazının devamı

Pek örtüşmüyor!

Kurumsal hayatta yaratıcılık olmaz değil, ama zor.

İşin ilginç tarafı her şirket farklı düşünen ve yaratıcı beyinlere ihtiyacı olduğunu söyler. Hatta işe de alırlar nadiren. Ancak karşılıklı “uyum süreci” bir türlü bitmez. Sonrasında ya siz (ortama ayak uydurursunuz), ya da onlar (size başka pozisyonlar önerirler!) pes eder.

Her iki sonuçta da sonuç aynı esasında, değil mi?

» Yazının devamı

Ne ilginçtir, yeni yılın ilk gününde internette birşey ararken yıllar önce okuduğum ve bende iz bırakan ilk kitabın bilgilerine ulaştım wikipedia.org‘da:

‘Yabancı.’

Albert Camus’un 1942′de yayınlanmış belki de en ünlü kitabı, orijinal adı “l’Etranger”.

İşte aynı yerden aldığım Yabancı’nın felsefesi;

» Yazının devamı

Geçmişin geride kaldığı,
yarının endişelerini duymayacağımız,
her günü yaşamaya değer keyifli anları ile dolu,
kocaman bir yıl olsun 2006.

Sağlıcakla…

Özgeçmiş göndermenin tercümesi şu: “beni görüşmeye çağırın.” Amaç davet almak. Tabii ki başvurulan şirket ve pozisyonun ihtiyaçlarına paralel bir eğitim ve duruşunuzun olduğunu varsayıyorum.

Başarılı (ve lider) şirketler yeni fikirleri olan, kendi bakış açılarını zenginleştirecek ve katma değer sağlayacak kişileri tercih ediyorlar doğal olarak. (Rutin işler için ise reklam vermeye veya beyin avcılarıyla çalışmaya gerek yok, onları yapabilecek benzer kişiler zaten heryerde!).

Peki, siz bu “benzer” kişilerden olmadığınızı düşünüyorsunuz, herkesten farklılaşan özellikleriniz var ancak gönderdiğiniz CV hala “benzer.”

Bu durumda diğerlerinin arasında yok olup gitme ihtimali az değil.

» Yazının devamı

Profesyonel iş hayatımın büyük bölümünde yönetici olarak çalışırken, insan yönetiminden de sorumlu oldum doğal olarak. Bu arada bıraktım kurumsal firmalarda bir profesyonel olarak çalışmayı, dolayısıyla ay sonlarında hesaba yatan maaş da olmuyor artık!

Üniversitelerden mezun olanların çok sayıda başvuru yaptığı, büyük ve tanınan firmalardı bunlar hep. Yeni bir çalışma arkadaşına ihtiyacınız olduğunda, gerek kendi İnsan Kaynakları bölümünüzden, gerekse beyin avcılarından yüzlerce (abartısız) özgeçmiş geliyor önünüze (ki bunlar – bir dereceye kadar – aradığınız kriterlere göre filtrelenmiş hali). Siz de 3-5 adayı çağırıyorsunuz görüşmeye, uyarsa da alıyorsunuz bir kişiyi.

Şimdi, sen yıllarca oku, ezberle, sınav streslerine gir, bitir okulu. Ve herşeyi tek bir kağıt parçasına dök, ondan sonra da buna CV (Curriculum Vitae) de, resume de, özgeçmiş de… Gönder gönderebildiğin kadar çok yere ve dua etki ki çağırsın seni birileri görüşmeye.

Yüzlerce kağıt parçasından biri oluveriyor birden tüm özgeçmişiniz. İnsanın kendisine yaptığı ne büyük bir aşağılamadır bu…

Peki nasıl ayırt edileceksiniz, ne olacak da başkasını değil, sizi çağıracaklar görüşmeye.

Çözüm “farklı” olmakta. (Devlet kurumları veya onlardan farkı olmayan şirketler için geçerli değil tabii ki burada yazdıklarım.)

(Devamı birazdan.)

96. bölüm dedi sanırım başında!

VCD’lerin 60 küsürüncü bölümleri satışa konmuş. 3 Şubat’ta da Irak versiyonu vizyona giriyormuş…

Aman Tanrım!

» Yazının devamı

Ne olduğunda değil, ancak uygulamasında o kadar yeniyim ki, öğrenmek bile keyif veriyor. Aklımdan geçtiği gibi, dönüp bir daha okumadan, kısaca içimden geldiği gibi..

Belki hergün, belki daha seyrek.. Umarım severim, girer hayatıma.

Silmem bu ilk yazıları da.