Yakalandığı ilk kanserden dolayı ölümle burun buruna gelince de; “Her gününü hayatının son günüymüş gibi yaşarsan, günün birinde haklı çıkarsın” deyişini kendi yaşamının parolası yapmış biriydi o.

Ve haklı çıktı!

2005 yılında Stanford Üniversitesi mezuniyet töreninde yaptığı “Aç Kal, Budala Kal!” konuşmasında ölümle ilgili bakın neler demişti Steve Jobs:

“Hiç kimse ölmek istemez. Cennete gitmek isteyenler bile, oraya gitmek uğruna ölümü göze almak istemezler. Oysa ölüm hepimizin ortak sonu.

Şimdiye dek hiç kimse ölümden kaçamamıştır… Bunun böyle de olması gerekir, çünkü ölüm hayatın en güzel icatlarından birisi. Hayat’ın değişim ajanı. Yenilere yer açmak için, eskilerden kurtulmanın tek çaresi…

Şu an için yeni sizsiniz, ama günün birinde, üstelik pek yakında siz de eskiyecek ve aradan çıkarılacaksınız. Bu kadar acımasız olduğum için üzgünüm, ama gerçek bu.

Zamanınız kısıtlı… Bu yüzden başkalarının hayatını yaşayarak onu harcamayın. Başkalarının düşüncelerinin sonuçlarıyla yaşama dogmasına takılıp kalmayın. Başka insanların fikirlerinin gürültüsünün, kendi kalbinizin sesini duymanızı engellemesine izin vermeyin.

Ve en önemlisi, kalbinizin ve sezgilerinizin yolundan gidecek cesarete sahip olun. Kalbiniz ve sezgileriniz ne yapmak istediğinizi bilirler… Bunun dışındaki her şey ikinci planda.”

Başarı ve azim konularında hayali kahramanlarımdan biriydi Steve.

O, yenilikçi ve yaratıcı yaklaşımıyla bugün yaşamı kolaylaştıran ve eğlenceli hale getiren birçok Apple ürünün babası olabilir… Benim içinse, hayata karşı duruşu ve söylemleriyle, insanlığa olan katkısıydı hep daha önemli olan.

Steve Jobs elli altı yaşında daha önce yendiği kansere bu sefer yenik düşmüş görünebilir. Ancak sayısız insanın kalbinde ve vizyonunda o her zaman var olmaya devam edecek…

[Steve Job'u biraz daha yakından tanımak isterseniz, şu yazıya bir göz atabilirsiniz: Aç Kal, Budala Kal!]

İnsan vücudunun %97 mükemmellikte olduğunu düşünüyorum! Mesela, yokluğunda hiç özlenmeyen bademcikler neden var? İlerleyen yaşlarda kulaklarda neden kıl çıkar? Hıçkırık ne iş?

Böbrekten, gözden, kulaktan ve akciğerden ikişer tane var… 20 tane de parmak varken; kalp neden tek? Biri yedekte bekleyip, diğeri sektiğinde devreye girse ya! [Ben -elimde olmadan- bugün de birden çok kişiye aşık olabiliyorsam, asıl sebep bu olamaz!]

İnsan aşık olunca, sol beyin neden kendini yok sayıyor? Gerçi iyi de ediyor… Acaba diyorum, bu sol beyin baştan hiç olmasaydı, dünya daha şefkatli bir yer olur muydu? [Günün sonunda kendi kendini yok eden tek ırk hala insanoğlu.]

Umursamadan söylenen ‘seni seviyorum’lara nasıl kanabiliyoruz? [Oysa, 'umursamak' merak etmektir. Merak eden de fiziksel, olmadı ruhen, olmadı beynen senin yanındadır hep. Sen hissedersin onu, bunu anlatmaya da kelimeler yetmez...]

Yalan söyleyerek beni bir kez kandırabilirsin. Yalanlarına devam ediyorsan ya ben salağım, ya da senin çevren çok geniş! Ayrıca doğruyu söylemek bu kadar kolayken, insan neden zoru seçer ki? [Diyelim seçtin, geceleri nasıl rahat uyuyorsun? 'Anlık alt etmeler' midir bir yalanıcının zafer tanımı?]

Neden herkes bağırıyor? Overlokçu, aygazcı, eskici, hoca, davulcu, sevgili… [Ayrıca tek askere giden veya ilk evlenen de siz değilsiniz... Bir rahatlayın yahu!]

Adamın zamparalığı ‘çapkınlık’ olurken, kadınınki neden ‘kaşarlık’?

Nasıl oluyor da ‘o üç-beş saniye’ için bu denli ‘salak durumlara’ düşebiliyoruz? [Peki... Orgazmı 30 dakika süren domuzların düştüğü durumun bir adı var mıdır?]

Kadına ‘bayan’ diye hitap eden, erkeğe neden ‘bay’ demiyor? [Erkek erkek, kadın da kadın değil mi yahu?]

Arabaların neden iki yanında da benzin depo kapağı yok?

Lezzetli şeylerin çoğu neden zararlı?

İki lafı bir araya getiremeyen adam milyon dolara para demezken, dünyayı daha yaşanır hale getirmeye çalışan dürüst biri karın tokluğuna eyvallah diyor. Neden vicdanlı ve dürüst olmanın prim yapmadığı bir dünyada yaşamak zorunda bırakıldık?

İlahi adalet varsa; neden bazı bebekler açlıktan ölüyor, neden doğumdan gelen sakatlıklar var, neden sefaleti yaşayanlar var, neden iyiler az yaşıyor? Neden…?

Bir annenin çocuğuna gösterdiği şefkati, biz neden birbirimize gösteremiyoruz?

[Bilmiyorum demek, uçmak veya yeni sorular eklemek serbest!]

——-

Merhaba Koray,

Bundan yaklaşık 3 ay önce Mardin’in Savur ilçesine 186 mevcutlu Evren İlköğretim Okulu’na Rehber Öğretmen olarak atandım.

Burayı biraz anlatırsam; Mardin‘in Savur ilçesi merkeze 47 km uzaklıkta, yaklaşık 4 bin kişinin yaşadığı, bir dağın eteklerine yayılmş küçük bir ilçe, bence ortalama İstanbul’un 25-30 yıl gerisinde. “Geleceğe Dönüş” filminin gerçek olduğunu hissedebilirsiniz burada.

Savur pek Türkiye gibi değil. Her ailenin çok fazla çocuğu var. Burada sokaklarda eşekler inekler katırlar geziyor fakat hayvanlar yemeksizlikten çok cılız kalmışlar, büyüyememişler. Çocuklar da öyle, bir çoğu küçük kalmış büyüyememiş, fiziksel gelişimleri yaşıtlarının gerisinde.

Mesela burada evlerin çatısı yok, kışın çok soğuk oluyor, yazın da çok sıcak oluyormuş, kışları her aile bir soba yakıp aynı odada uyuyorlar %98 civarı böyle.

Burada çocuklar ‘okul dışında ne yapıyorsun?’ sorusuna “aileme yardım ediyorum, manavda çalışıyorum, ahırı temizliyorum, babamla bahçeye gidiyorum…” cevaplarını veriyorlar.

Bunların yanında öğrenciler inanılmaz saygılılar, sen bir şey isteyeceksin diye gözünün içine bakıyorlar. İnanır mısın bazen beni eve kadar bırakıyorlar, “bir isteğiniz var mı hocam” diye sürekli soruyorlar. Bir şey isteyecek olsan hepsi koşturuyor. Senin elinde ağır bir şey görseler hemen yardım ediyorlar, halk dışarıdan gelen insanlara çok yardımcı.

Savur’un ünlü iki sözü var;
- “başım gözüm üstüne” / bir şey istediğinde diyorlar.
- “bi şey olmaz” / her zaman bunu söylüyorlar, bu şekilde birbirlerini rahatlatıyorlar. Mesela birinin tabağını kırdın – bir şeyi yanlış yaptın -  otobüsü 10 dakika beklettin :) bi şey olmaaaz :)

Bu burada bana sabrı öğretti, saygıyı öğretti, her zaman 1. öncelikli olmadığımı öğretti, isteyerek birilerini bekleyebilmeyi öğretti.

Öğrenciler çok gururlu, sen onlara bir şey ikram etsen asla almıyorlar “yok hocam ben yemem” diyorlar, ama kendilerinin ellerinde bir şey olsun asla sana vermeden peşini bırakmıyorlar. Bizim çocuklar gibi hemen her şeyi sorun yapmıyorlar, “bi şey olmaz” hocam diyorlar.

Sevgiye çok açlar, saçlarını seveyim diye yanıma yaklaşıyorlar, birine sarılınca hepsi gelip sarılıyor :)

Aslında hepimiz gibi onlar da birilerinin onların varlığına sevgi ve saygı göstermesini istiyorlar, fakat onlarınki susamışlık gibi bir şey, çok çocuklu ailenin içinde sıfır sosyal hayatla var olduklarını pek hissedemiyorlar.

[Esra hoca mektubunun bu kısmında çikolata, defter, hikaye kitabı gibi bazı ihtiyaçları yazmış.]

Buraya yapılabilecek en büyük yardımlardan birisi esasında onlara mektup yazmak, buraya gelip onlarla konuşamasan bile onlara bir mesaj vermen – ufuklarını açıcı bir cümle söylemen çok değerli. Bütün arkadaşlarımdan bunu istiyorum, sadece benim aklım yetmez, düşünsene çocuklar toplam 20 kişinin mektuplarını – bakış açılarını okuyorlar onlarla konuşmuş gibi oluyorlar. Hem siz hiç görmediğiniz çocuklara bu güne kadar öğrendiklerinizle ışık tutabilirsiniz, onların fiziksel olarak size (medeniyete)  ulaşmaları ne kadar zorsa bir mail’in buraya ulaşması kadar da kolay :)

Dediğim gibi bir şey göndermesen de en önemli ihtiyaçları sevgi ve ilgi, bir selam – mektup fotoğraf – özgeçmiş bile inan onları çok mutlu eder.

Fotoğrafını gönderirsen onlara senin selamını iletirim :)  Misjournal e biraz baktım, “bakın bu siteyi yapan abiniz size selam söylüyor!” buna bayılırlar :)  hatta bak bence bu iyi fikir, senin fotoğrafını çıkartırım, arada senin selamını söylerim “derslerine çalışıyorlar mı diye merak ettiğini” söylerim, nasıl olur? (lütfen evet de :)

Görüşmek üzere :)
Esra.

—–

Tunç abim selam,

Yıllar önce Lance Armstrong’un kitabını okuduğumda bir cümle beni çok etkilemişti. “Kanser olmak başıma gelen en iyi şeydi.” Cümle etkilemesine etkilemişti ama sadece bu kadar. Manasını idrak edememiştim sanırım. Sonrasında en yakınım annem de benzer bir cümle söylemişti hastalıktan sonra. Yine etkilenmiş ama yine düşüncelerimi bakış açımı değiştirmemişti. Değiştirir gibi oluyor fakat zamanla unutuluyordu.

Bu yaşam tarzı, insanların üzerinde her daim yer alan baskı, İstanbul kimi zaman herkesi olduğu gibi beni de bunaltır. Hiçbir şey yapmak istemez boş boş durursunuz. Yaşadığınızın bile farkına varmazsınız o anlarda. Soluduğunuz havanın ne büyük bir nimet olduğunu. Başkalarını düşünmeden kıyaslamadan sürekli çok küçük şeylere canınızı sıkıp durursunuz. O sıralar size büyük gelir ama bunun sebebi büyük sorunlarla karşılaşmamış olmanızdır.

İşte böyle bir anda ülkemizin önde gelen hastanelerinden birinde rutin olarak yaptırdığım kan tahlilinin sonucu mail ile gönderildi. Maili açtığım anı hatırlıyorum. Ammannn laf olsun diye gittim turp gibiyim işte derken test kağıdının üzerinde bir pozitif ibaresi gözüme ilişti. Daha dikkatli baktım evet pozitif yazıyordu. Pozitif yazan durum ise çaresi henüz bulunamamış öyle ya da böyle ölümcül bir hastalığa dairdi.

Ne yapacağımı şaşırmıştım. Tekrar doktora gittim 14 gün sonra doğrulama testi yapılacağını söyledi. 14 gün nasıl beklenir!!! Başka bir doktora gittim ve en kısa süre içerisinde yeni testlere gireceğimi söyledi ama bu 4 gün sonra olmuştu. O 4 gün hayatımda yaşadığı en stresli günlerdi sanırım. Sabah akşam o hastalığa dair bilgileri araştırıyordum. Hastaların düşünceleri vs…

İşte o dört gün boyunca şunu farkettim. Ne boş şeylere can sıkıyoruz, ne kadar depresif bir toplum olmuşuz. Bu laylaylom yaşayalım manasında değil ama soluduğumuz havanın güzelliğinin bile farkında değiliz. Ayaklarımızın? Kaç kişi bizim gibi istediği anda yürümek için her şeyini verir farkında değiliz. Kaç kişi kitap okumak ister bizim gibi farkında değiliz.

O dört gün sonunda tahlillerimin yanlış yapıldığı sonucu ortaya çıktı. Ama ben o dört gün sayesinde dünyanın en şanslı adamlarından birisi oldum. O süreç boyunca Twitter üzerinden iki tweet göndermiştim. İlki “bugün hayatımın en önemli günü”. Hangi firma ile görüşüyorsun şeklinde kaç mail ve sms aldığımı sayamadım bile. İkincisi ise “bugün hayatımın en mutlu günü” ona ise genellikle cevaplar aşık mı oldun şeklinde olmuştu.

Artık bazı şeylerin farkına normalden daha çok varmaya başlamıştım. Lance Armstrong’un sözünün manasını, hangi duygularla söylediğini net olarak anlamıştım. O sıralarda TRT Belgesel kanalında ‘Zorunlu Hayatlar’ adında bir belgesele denk geldim. Güneydoğu’dan göçe zorlanan hayatları anlatıyordu. Inanılmaz etkiledi. Reklam arasında güneydoğuda öğretmen tanıdığı var mı diye mail atmaya başladım çevremdekilere. Annem yaptığımdan habersiz oğlum “yardımda bulunsak mı” diyordu.

Direk yardım yapmayı çok sevmiyorum. Daha doğrusu o kişileri tespit etmek çok önemli. Rencide olma olasılıkları yüksek oluyor. O sırada senin başlatmış olduğun oyun aklıma geldi. Faili Meçhul Kıyak!

Evet evet küçük küçük kardeşlere hediyeler gönderecektik ve onları bu oyuna dahil edecektik. Oyunu çok seviyorum ama daha faydalı olmasını istiyordum. İki kişi oyuna başladık. Aslında ne yalan söyleyeyim katılımcının olacağını sanmıyordum. Blogumuzda yazımızı yazdık ve cebimizdeki paralarla ilk paketlerimizi göndermeye karar verdik.

İlk paketlerin çikolata vb. anlık mutluluk sağlayacak ürünler olmasını kararlaştırdık. Neden mi? Esra (sonrasında Nazlı) öğretmenin söylediklerine bakarsak oradaki çocuklar çocukluklarını unutalı yıllar olmuş. En son ne zaman güzel bir çikolata yediler özgürce kim bilir?

Tüm paralarımızla çikolata gibi ürünler gönderdik. Sonrasında bir sabah uyandığımda birkaç mail gördüm. Oyunu oynamak isteyenler vardı. Herkes kendince bir şeyler göndermek istiyordu. Amaçta bu zaten. Kimseden şunu alacağız bunu yapacağız gibi bir derdimiz yok. Oyunun konsepti belli. Bir kıyak yapacaksın senin yaptığın bilinmeyecek, karşı taraf rencide olmayacak en önemlisi küçücük bir gülümsemeye sebep olacaksın.

Belli bir noktadan sonra eve kitaplar, kalemler, defterler, oyuncaklar gelmeye başladı. Sonrasında animasyon DVD’leri gönderdik. Öyle ya kim sevmez Nemo’yu, Shrek’i izlemeyi? Yavaş yavaş firmalar devreye girdi ki bu konuda bazı arkadaşlarımızın inanılmaz çabaları oldu. Eski şirketim Fujitsu Siemens (şimdilerde Fujitsu Technology) belirli bir bütçe gönderdi. O bütçeyi kargolarda kullanıyoruz. Jelibon gönderdiler çocuklara. Biliyor musunuz hala boş paketi saklayanlar varmış… Hayatında ilk defa yemiş nasıl saklamasın… Pritt firması kırtasiye ürünleri gönderdi. O kadar çok göndermişler ki bizim okulumuz dışında birçok okul faydalanmış. Garanti Factoring’te çalışan arkadaşlar diş fırçası, diş macunu gönderdiler. Bireysel gönderimler aldı başını gidiyor. Bugünlerde firmalardan direk mail alıyoruz okulların nelere ihtiyacı var şeklinde.

Olayın bu hale gelmesi ise beni inanılmaz mutlu ediyor. Bu gönderimler sırasında FMK kartları gönderdik. Onlara bu oyunu anlatan bir mektup yazdık. Ve oyun oynanmaya başlandı. İlk önce 8. sınıflar oynamaya başladı. “Seni Seviyorum Anneciğim”, “Babacığım seni çok seviyorum” şeklinde ebeveynlerine verdiler gizlice. Bir gül ile öğretmenlerinin kapılarına bıraktılar. Bu hafta ise Karşılıksız Yardım konusu olarak derste anlatılacak. İlkokul 1′ler oyuna dahil oldu. Karşı tarafı gülümsetmek inanın tüm yorgunluğunuzu bir anda silip atabiliyor.

Olay baktık tahminimizden çok hızlı büyüyor. Neden başka okullara yayılmayalım diye düşündük. Öyle ya “tablet” bilgisayarla eğitime kadar daha çok yol almamız gerekiyor. O kadar çok çocukluğunu yaşamamış küçük kardeşimiz var ki… Kimisi ahırdan, kimisi işten okula geliyor (veya hiç gelemiyor) kimisi ise sadece güzel olduğu için gönderilmiyor okula… 4 Mevsim 4 Okul olarak ilerleyelim dedik.

Oyun oynamak isteyenleri bekleriz. Çünkü hakikaten çok eğlenceli çok zevkli bir oyun. Şu anda Mardin’de ilçe ve köylerinde FMK oynanıyor.

“Bu oyuna katılmak isteyen insanlar ne yapmalı, nereye başvurmalı?” diye Koray’a sorunca şöyle yazdı:

Bizimle iletişime geçebilirler. En basitinden benim mailimi paylaşabilirsin: koraykocabas@gmail.com

Burada iki farklı yol izliyoruz. Birincisi, bireysel katılımcılar gönderimlerini genelde bana yapıyorlar. Bunu bilerek istiyoruz. Sebebi ise toplu gönderim olması ve en önemlisi kargo inanılmaz maaliyet oluyor. Kargo masraflarını bizim üstlenmemizdi. Kimi arkadaşlarım para toplayıp gönderdiler. O gönderilen miktarlar kargo masrafı olarak kullanıldı.

İkincisi yok ben size göndermem diyenler olursa, yine benimle iletişime geçiyorlar ve ihtiyaç listesi doğrultusunda öğretmenlerin adresini veriyorum.

Sevgiler,
Koray Kocabaş.

Faili Meçhul Kıyak! için başlarda “tek bir kişinin bile yüzünü gülümsetebilirsek ne mutlu” dediğimizi hatırlıyorum. Bırakın mutlu olmayı, nefesim kesiliyor böyle gelişmeleri duydukça.

İyi ki varsın Koray. İyi ki varsın Esra Hocam. Sizin gibilerden daha çok lazım bu dünyaya.

Koray’ın e-mail adresi: koraykocabas@gmail.com
Blogundaki ilgili yazılar: misjournal.com
Facebook sayfası: ‘Hadi Bir Oyun Oynayalım‘

Muzu gören ilk maymun merdivenlerden çıkmaya başlıyor; tam alacağı anda, dışarıdan hortumla fışkırtılan buz gibi bir soğuk suya maruz kalıyor ve tek bir muz alamadan merdivenlerden yere düşüyor. Üstelik sadece o değil, aşağıdaki diğer dört maymun da sırılsıklam olup üşümeye başlıyor.

Sonradan denemeyi yapan diğer maymunların başına gelen de aynı. Şiddetle püskürtülen buz gibi bir su. Artık kimse muzlara ulaşmak için merdivenlere dahi yaklaşmaz oluyor.

Bu aşamada, içerideki maymunlardan biri kafesin dışana alınıp, hiçbir şeyden haberi olmayan yeni bir maymun içeri konuluyor. Yeni gelen muzu gördüğü gibi merdivenlere yöneliyor ancak bu defa soğuk su püskürtülmeye başlamadan diğer dört maymun tarafından güzelce bir dayak yiyor.

Ertesi gün eskilerden bir maymun daha dışarı alınıp, yeni bir tane içeri konuluyor. Onun başına gelen de aynı. Merdivenleri çıkamadan ölesiye bir dayak. Üstelik dayak atanlar arasında dün kafese girip neden dövüldüğünü bilmeyen diğer maymun da var! Muzlara yaklaşamadığı için, dışarıdan püskürtülen su da olmuyor.

Bu şekilde devam edip, eskilerin hepsi teker teker yeni gelenlerle yer değiştiriyor, son girenler muzlara ulaşamadan dayağı yiyor ancak kimse de ıslanmıyor.

Beşinci gün sonunda içeride kalanların hiçbiri hortumla püskürtülen soğuk suya maruz kalmamış olanlar. Muzu almaya giderlerse dayak var tamam da, neden dayak var; onu işte hiçbiri bilmiyor ve muz’suz bir hayata alışıyorlar!

Bu hikaye bana, büyürken yıllarca annesinin babası tarafından dövüldüğüne şahit olan kız çocuklarını anımsattı. Bu, o kızların da yarın evlenip kendi kocalarından dayak yediğinde, yaşananların nasıl oluyor da ‘normal’, ‘kader’ veya ‘hayatın bu’ olduğunu sanarak yaşayabildiklerini açıklamıyor mu?

Kendime aldığım dersler de var:

- Özgürlüğün değerini kafese girmeden bil. Olur da girersen, ilk önceliğin o kafesten çıkmak olsun; oradaki şartlara alışmak değil. ['Konforlu uyuşukluk' uyuşturucuların belki de en beteri.]

- Birileri kalkıp da “bizim burada işler böyle yürür” derse; nedenini sorgula. Açıklama gelmiyor veya gelen seni tatmin etmiyorsa, uzaklaş oradan. [Ne pahasına olursa olsun, yaşanacak tek bir hayat var.]

- ‘Tabu’ya dönüşen her türlü düşünce veya felsefeyi hayatlarının merkezine alanları kendi haline bırak. [Onlar öyle mutlu!]

- Maymunları izle. [Yaptıklarını yapma!]

- ‘Muz Cumhuriyetleri’ var. [Evet!]

——-

“Beş Maymun Deneyi” adı verilen yukarıdaki hikayenin benzerleri etrafta bolca dolaşsa da, deneyin bilimsel anlamda doğruluğunu ispatlayan tek bir kaynağa denk gelmedim. Bu da sanırım bizim ‘kartal hikayesi‘ gibi bir metafor! [Ancak hikayenin şehir efsanesi olması, verdiği mesajın önemini değiştirmiyor!]

İşte bu fikirden yola çıkıp, sevgili Erdil Yaşaroğlu’ndan bir ricada bulundum, o da kırmadı sağolsun. Bu yeni yıl kıyağı ondan size :)

Siz Facebook’daki Fikir Atölyesi sayfamızda dile getirmek istediğiniz bir gerçeğinizi yazıyorsunuz, Erdil de ‘en çok oyu’ (beğeni/like) alacak haykırışın karikatürünü çiziyor.

Daha iyi bir dünya için, hasretini çektiğiniz kişi için, tutkunuz için, sevgiliniz için, tuttuğunuz takım için… Her neyle ilgili olursa olsun; sizin dile getireceğiniz bir gerçek…

Yazdığınız (Has FMK! ve Webrazzi oyunlarımızdaki gibi) diğer okurlar tarafından da beğenilir ve en çok oyu alırsa, Erdil de karikatürü sizin o lafınızdan yola çıkarak sizin isminize özel olarak kara kalem çizecek ve imzalayacak.

A4 boyutundaki orijinal karikatür bana ulaşır ulaşmaz, ben de çerçeveletip kazanacak kişiye kargoluyorum. Bunun ömür boyu saklanacak kadar değerli bir hediye olacağını tahmin ediyorum.

Erdil’in keşke imkanı olsa da, buradaki herkes için bir karikatür yapabilse. Bu doğal olarak imkansız. Karikatürü çizilen belki tek kişinin gerçeği olacak ancak kazanamazsanız da emin olun, bu haykırışları duyanlar olacaktır :)

Son katılım ve oy verme için 4 Ocak 2011 Salı gecesi, saat 23:00 diyelim. Erdil de tahmin ediyorum bu tarihten itibaren en geç iki hafta içinde karikatürü çizmiş olur.

Evet, söz sırası şimdi sizde.

Tüm dünya sizin ağzınızdan çıkmış bir gerçeği öğrenecek olsa, ne olurdu haykırışınız?

Önemli Not: Bu yazının yorumları açık. Ancak blogda oylama sistemi olmadığı için, karikatür için değerlendirilmeler sadece Facebook’daki Fikir Atölyesi sayfamızda yer alan şu nota yazdıklarınız için geçerli olacak.

Erdil Yaşaroğlu gerçekten kendisiye son derece barışık, samimi ve zeki bir adam. Her soruya içtenlikle cevaplar verdi, espriler yaptı ve tahmin ediyorum seyircilere eğlenci anlar yaşattı.

Arda da aylar süren emekler sonucunda ve müthiş bir takım çalışmasıyla harika bir organizasyona imza attı. Sosyal Medya sektöründeki gelişmeleri takip edenler adına iyi bir gün oldu. Tebrikler Webrazzi.

Biz de Fikir Atölyesi’nde bir önceki yazımızda “Erdil Yaşaroğlu ve Arda Kutsal’a “sosyal medya ve yaşamlara etkisi” üzerine soracağınız soruları, 3 Kasım Çarşamba günü sahnede sizin adınızı vererek soracağım. Zaman kısıtıyla soramadıklarımız olursa da, daha sonra Erdil ve Arda’dan cevapları yazılı göndermelerini rica edeceğiz.” demiştik.

Sizden gelen soruların bir kısmını sahnede sorma şansım oldu. Webrazzi sohbetin videosunu yayınladığında, o da bu yazı içinde bir güncelleme ile yerini alacak.

Erdil, sağolsun sizin sorduğunuz soruların birçoğunu hemen yazılı olarak cevaplamış bugün. Arda’nın cevapları da gelince, bir güncelleme daha olacak.

İşte bir önceki yazıda sorduğunuz sorulara Erdil’in söyledikleri:

Şafak Otur:

Klişe olacak ama merak ediyorum. Erdil Yaşaroğlu neden sosyal medyayı kullanıyor?

@Şafak Otur
Sosyal mecrayı kullanıyorum çünkü eğleniyorum. Mesela Twitter benim için binlerce kişinin beni takip ettiği bir mecra diil, yeni bir arkadaşım. Evde oturup maç izlerken arkadaşlarıma söylediğim bir cümleyi, espriyi ona da söylüyorum, daha çok eğleniyorum.

Hidayet Ateşli:

1) Hayatında sosyal olan kişiler mi, yoksa antisosyal kişiler mi daha çok sosyal ağları kullanıyorlar?
2) Sosyal ağlar gerçekçi bir sosyallik sunuyor mu?
3) Neden insanlar tanımadıkları kişilerle yüz yüze konuşmayı tercih etmiyorlar da, sosyal ağlardan bunu yapma peşindeler?

@Hidayet Ateşli
Bence öyle bir ayrım yok. Herkes kullanıyor. Sosyal ağlar, gerçek sosyallikten fazlasını sunuyor. Oradaki herkesin güveni ve dolayısıyla, sosyal olma isteği ve yeteneği daha fazla. Yüzyüze ilişki daha zor ve sınırlı.

Anıl:

Sosyal medya artık rahatsızlık verecek noktaya geldi diyenler şu anda bile var fakat gerçekten öngördüğünüz bir raf ömrü var mı sosyal medyanın? Yoksa önümüzdeki gelişimler hep sosyal medya odaklı mı gidecek?

Ayrıca toplum kaybettiği şeylerin (kitap okuma alışkanlığı, google’dan değil de emek vererek araştırma, insan ilişkilerinin facebook’tan ibaret olmadığı) farkına vardığında gerçekten filmlerde ya da kitaplardaki distopyaların benzerlerini mi yaşayacağız?

@Anıl
Sosyal mecranın pek sonu gelecek gibi gözükmüyor. Sadece şekil değiştirip yaşamaya devam edecek. Sanal evrimini sürdürecek.

Ahmet Özdemir:

Nasıl oluyor da Erdil Yaşaroğlu karikatürlerinde insan hayatını hayvanlar aleminin içine bu kadar güzel yerleştiriyor? Ya da soruyu genelleştirirsek; birbiriyle hiç alakası olmayan farklı hayatları nasıl oluyor da bu kadar güzel birbirine entegre edebiliyor?

@Ahmet Özdemir
Karikatürlerimde hayvanları kullanarak, insanları anlatıyorum. Bu çok da ilginç değil aslında. Yüzyıllardır yapılan bir şey. Hayvanları iyi tanıyınca, insanları da anlıyorsun.

Mert:

Mutlu mu?

@Mert
Bana soruyosan ben mutluyum :)

Kayhan:

Sosyal ağ olarak adlandırılan facebook’unuzda ekli olan yüzlerce arkadaşınızdan sadece kaç tanesi ile irtibat halindesiniz? Böyle bir siteye üye olurkan eklediğiniz ama hiç konuşmadığınız arkadaşlarınız, sadece var olsun diye ekledikleriniz midir? =))

@Kayhan
Ben sadece benimle iletişime geçenlerle iletişim kuruyorum. Onun dışında da karikatürlerimi ve hayatımdan parçaları paylaşıyorum.

Varol Yaşaroğlu:

Erdil, küçükken niye bizim evin bahçesinde solucanların ve böceklerin üzerine yanan naylonlardan (bize göre) bombalar atıyorduk? Pişman mısın? :)

@Varol Yaşaroğlu
Çok pişmanım Varol. Pril kutularını tutuşturup elime verdiğin için pişman mısın Varol? :)

Aslı Demir:

Erdil Bey; Bundan birkaç yıl öncesine kadar, şu an 90 bin kişinin sizi takip ettiği bir Twitter yoktu hayatlarımızda. Bugün bunun sizin hayatınıza (maddi, manevi) etkileri nasıl oldu? Bizzat yaşadıklarınızdan, size getirdiği olumlu veya olumsuz sonuçlardan birkaç örnekle bahsetme şansınız olur mu?

@Aslı Demir
Daha çok insana ulaşma imkanım oldu. Üstelik karikatürlerim dışında da, hayatımdan ve kendimden birşeyler paylaşarak bunu yapma imkanım oldu. Belki biriki karikatür okuyucusu kazanmışımdır. Olumsuz tek tarafı çok vaktimi alması.

Buse Levent:

Hayatimiza devam etmek icin sosyal medyayi hayatimizdan cikarmali miyiz? Yoksa sosyal medyayi daha cok mu dahil etmeliyiz? :)

@Buse Levent
Hakettiği kadar zaman ayır oraya. Fazlası iyi diil. Azı da onu kaybetmene neden olur.

Hakan Yelkuvancı:

Erdil bey öncelikle merhabalar. Size tek bir sorum olacak. Bir adaya düşseniz yanınıza (vın bağlantısı olan) bilgisayarınızı mı, yoksa ateşi mi alırdınız?

@Hakan Yelkuvancı
Internet bağlantısı olan eski bir pc alırım. Nasıl olsa yeterince ısınacaktır.

Naz Kızılgün:

Penguen ve Komikaze‘deki çizimleriyle keyif alarak takip ettiğimiz Erdil Yaşaroğlu‘na sorum aslında karikatürün sosyal medya yansımalarında nasıl pozisyonlanacağı idi ancak şunu öğrendim ki twitter‘daki takipçi sayısı 90 bin! 90bin kişi / karikatürist duayenlerinden biri olan Erdil Yaşaroğlu’nun iç dünyasında biraz da olsa takip edebilmek için mi var? Yoksa sadece yeni karikatürlerini ordan mı takip etmek için var?

Özetle eskiden beri “yazılı basınla” takip ettiğimiz karikatür dünyası sosyal medya yansımalarıyla birlikte, yeni bir mecraya da kayacak mı? Karikatürlerin konuşma balonlarının öyküsü arttırılmış gerçeklikte yaşatılacak mı? Karikatürler çizim dışında canlandırılacak mı? “Augmented reality”‘den nasibini alacak mı?

@Naz Kızılgün
Karikatürlerimi çok da fazla paylaşmıyorum orada. Benim aklıma birşeyler geliyor ve insanlarla bunu paylaşmak istiyorum. Şimdiye kadar bunu en iyi yapabildiğim şey olan karikatür ile yapıyordum. Şimdi sosyal mecrayı da kullanıyorum. İlerde elime geçen bütün fırsatları kullanırım. Hiçbişey yapamazsam, Taksim meydanında bir sandalyeye çıkar, oradan anlatırım.

Hepinize teşekkürler ve sevgiler.
Erdil Yaşaroğlu.

——–

Güncelleme: Arda’nın cevapları da geldi:)

Hidayet Ateşli:

1) Hayatında sosyal olan kişiler mi, yoksa antisosyal kişiler mi daha çok sosyal ağları kullanıyorlar?
2) Sosyal ağlar gerçekçi bir sosyallik sunuyor mu?
3) Neden insanlar tanımadıkları kişilerle yüz yüze konuşmayı tercih etmiyorlar da, sosyal ağlardan bunu yapma peşindeler?

@Hidayet Ateşli
1) Bence böyle bir ayrım yok. Her iki grubun da kendince sebepleri olabilir sosyal ağları kullanmak için. Mesela iş çevresini geliştirmek…
2) Yine kişiye göre değişiklik gösterebilecek bir durum. Benim fikrim “Evet”, eğer amaç gerçek bir sosyallikse isteyen kişiye sunabilecektir.
3) Alacakları olası tepki iyi ya da kötü farketmez, en azından yazılı olacağı için olabilir.

Nazmiye Babacan:

Sorum ”Blog dünyasının önümüzdeki yıllardaki durumu ve sosyal ağlardaki yerini nasıl değerlendiriyorsunuz?

@Nazmiye Babacan
Blog dünyası sosyal ağlarla iç içe geçti bile. Sosyal medyada ise zaten başrol oyuncusu durumundalar. Bu durum ilerleyen dönemlerde çok daha entegre bir hal alacaktır.

Safiye Güzeltepe:

benim bir fikrim var, benim bir hayalim var diye seslenmeyi medya ve sosyal ağlar insanlara unutturuyor mu?

her sey insanlara paket halınde hazır yapılmışı var düşünülmüşü var, hayaledilmişi var diyerek pazarlanıyor; bu insanlara hayallerini gercekleştirme tembelliği yaratıyor mu?

@Safiye Güzeltepe
Bence tam tersine sosyal medya ve sosyal ağlar insanların bu seslenme güdüsünü tetikliyor. Ama tembellik yaratma konusu da ayrı bir gerçek. Hazırı varın ötesinde, kolayca yaparım duygusu sanırım eskiye kıyasla daha egemen durumda.

Akın Ünal:

Sizce sosyal paylaşım siteleri kullanıcılarda bir kişilik bozukluğuna veya karakter sapmasına sebep oluyor mu? Bu sizce ne kadar olumlu bi etki yaratıyor? Ayrıca sosyal paylaşımın şu anda kullanımı ne kadar doğru ve nereye gidiyor?

@Akın Ünal
Sosyal paylaşım siteleri kişilik bozukluğu ya da karakter sapması yapabilir hatta bazı kullanıcı gruplarında yapıyor diye düşünüyorum. Özellikle dışa vurum noktasında olumsuz etkileri olduğuna inanıyorum. Ama bu durum bana kalırsa tamamen kişiye özel. Aynı kişilere standart bir dizi de aynı etkiyi yaratabilir, bir gazete haberi de.

Sosyal paylaşımın günümüzdeki kullanım şeklini büyük ölçüde doğru buluyorum ama tecrübe kazanıldıkça daha dolu içerikler görmek mümkün olacaktır.

Kaan Volkan:

nasıl oluyor da;

arama sonucundan gelen ilk girdiyi okumaya, bilmek,
tenine dokunmadığın kadınla iki boş laf etmeye, fingirdemek,
fikrim geldi diye önünü ardını bilmeden fetva etmeye, yorum yapmak,
yaptığın şarkı ya da videoda tanımadan etmeden insan etiketlemekle, sanatçı yerine, “ünlü” olacağını zannetmek,
kokusunu almadan, ağızda şöyle bir dolandırmadan rakı ikram etmek…

sosyalleşmek oluyor bir anlasam, her hal sosyal medyaya da basacak kafam.

bir izah eder misiniz bir maniniz yoksa?

@Kaan Volkan
Sosyalleşmenin ilk adımı oluyor diyelim…

Anıl:

Sosyal medya artık rahatsızlık verecek noktaya geldi diyenler şu anda bile var fakat gerçekten öngördüğünüz bir raf ömrü var mı sosyal medyanın? Yoksa önümüzdeki gelişimler hep sosyal medya odaklı mı gidecek?

Ayrıca toplum kaybettiği şeylerin (kitap okuma alışkanlığı, google’dan değil de emek vererek araştırma, insan ilişkilerinin facebook’tan ibaret olmadığı) farkına vardığında gerçekten filmlerde ya da kitaplardaki distopyaların benzerlerini mi yaşayacağız?

@Anıl
Raf ömrünü kestirmek mümkün değil. Dünyanın en popüler arama motoru Altavista’yken Google’ın geleceğini kestiremediğimiz, 140 karakterle ne anlatılabilir dreken, Twitter’ın fenomen olmasını yaşadığımız gibi…

Önümüzdeki dönemlerdeki gelişmeler hep sosyal medya odaklı olmayacaktır tabi ki, ama onları da şu noktada kestirmek mümkün değil. Bu tür konseptler ve formatlar hep insanların taleplerinden doğuyor. Farklı talepleri ve ihtiyaçları olan kişilerin sayısı artarsa bu yönde de bir gelişim gösterecektir internet dünyası.

Kayhan:

Sosyal ağ olarak adlandırılan facebook’unuzda ekli olan yüzlerce arkadaşınızdan sadece kaç tanesi ile irtibat halindesiniz? Böyle bir siteye üye olurkan eklediğiniz ama hiç konuşmadığınız arkadaşlarınız, sadece var olsun diye ekledikleriniz midir? =))

@Kayhan
Çok azı ile irtibat halindeyim. Zaten Facebook üzerinden irtibat halinde olduklarımla günlük yaşamda da görüşüyorum.

Ben açıkcası Facebook’a çok fazla arkadaş ekleyenlerden değilim. Beni ekleyenleri ayıp olmasın diye kabul edenlerdenim.

Ekşimsi Erik:

İletişim imkanları arttıkça insanlarla iletişime geçmekte zorlaşıyor. Nasıl oluyor gerçekten bütün bu olanlar..

@Ekşimsi Erik
Aslında insanlarla iletişime geçmek zorlaşmıyor. İmkanlar bu kadar arttığı için o kanallardan iletişime geçilemeyince, zorlaştı sanılıyor.

Buse Levent:

Hayatimiza devam etmek icin sosyal medyayi hayatimizdan cikarmali miyiz? Yoksa sosyal medyayi daha cok mu dahil etmeliyiz? :)

@Buse Levent
Hayatınızı nasıl tanımladığınıza bağlı. Benim fikrimi sorarsanız sosyal medyayı kıvamında tutup hayatınıza devam edin.

Oz:

1. facebook’ta kullandigimiz ‘like’ butonu ile kullanilan oyla birey diger bir birey veya gruba “yalakalik” mi yapmaktadir yoksa gercekten begendigini mi gostermektedir?

2. ayni sekilde bir statu guncellemesine verilen yorumlar o kisinin populerligi mi yoksa diger kimselerin yalakaligi ile duz orantili?

3. son olarak da “begendirmek” olayi hakkinda bir soru… kurumsal kole dedigimiz vatandastan tutun, gormemisin Tanri’si agir abi promoter kimselere kadar neden insanlar illa da sunu (ki bu genelde kendi firmalari olur..) begen diye suggestion yaparlar? bu bir online PR aktivtesi mi yoksa masalar arkasina gizlenen kisiliklerin ego sicramasi mi? (hani kurumsal kimseler yenilemez ya…)

@Oz
1. Kişiye göre değişir. Ben paylaşmak istediğimi “Like” ile paylaşıyorum.
2. Her ikisi de ama bir de üç var. Yorum yapmak isteyenler…
3. Hepsi.

Bekir Cem:

Nasıl oluyor da blog dünyası her geçen gün genişlerken ortaya çıkan kaliteli içerik her geçen gün azalıyor?

Nasıl oluyor da herhangi bir kategoride aynı mesajı veren iki blog yazarından birisi tepelere çıkarılırken diğeri yerden yere vuruluyor?

Yoksa düşüncelerin değerinin yerini RSS veya Twitter takipçi sayımız mı alıyor?

@Bekir Cem
Demek ki blog dünyası genişlerken gerçekten kaliteli içerik sunmak için bu dünyaya girenlerin sayısı aynı oranda büyümüyor.

Aynı şekilde demek ki bu iki blog yazarı ya aynı mesajı vermiyor ya da farklı kitlelere aynı mesajı iletmeye çalışıyorlar.

RSS ve Twitter takipçi sayısı kaliteyi beraberinde getirmez. Düşünce değerliyse değerini kaç kişiden aldığı çok önemli değildir. İnternet üzerinde çok fazla örneği var…

Real:

facebooktan daha otesi ne olabir buraya kadar, internet aracigli ile iletisimde bence son noktayi koydu, insanlarin biraz bundan sikildilar artik onlara daha fazla eglendirici bisey yapilabilir mi yoksa…

@Real
Yapılabilir ama ne olacağını bilmiyorum. Internette her 5-10 yılda taşlar yerinden oynuyor. Yakında yeniden oynayabilir.

Msn’de görüntülü konuşmak ‘görüşmenin’,
Sms atmak ‘ilgi göstermenin’,
Twitter veya Friendfeed’te yazmak ‘paylaşmanın’,
Facebook’ta olmak da ‘var olmanın’ yeni adları oluyor?

Veya;

Albert Einstein’ın “Nasıl oluyor da kimse beni anlamıyor, ancak herkes çok seviyor?” lafı yerine, şunu kendimize sorarken bulabiliyoruz:

“Nasıl oluyor da herkes artık beni anlıyor, fakat sadece seviyormuş gibi yapıyor?”

Sosyal paylaşımların artmasıyla iyice su üzerine çıkan “kurgulanmış alt hayatlar”, bizim için yeni bir kişisel algı yönetim şekli mi?

Paylaşmak için yaşar olduk sanki! Ancak hangisi gerçek ‘ben’, karışmaya da başladı.

İşte bunların etrafında dönen bir sohbetimiz olacak 3 Kasım’daki Webrazzi Summit‘de. Konuklarım karikatürist Erdil Yaşaroğlu ve Webrazzi’nin kurucusu Arda Kutsal.

Sohbetin adını ise tahmin ettiniz: Nasıl Oluyor da Oluyor…?

Penguen ve Komikaze‘deki çizimleriyle keyif alarak izlediğimiz Erdil Yaşaroğlu‘nun twitter‘daki takipçi sayısı 90 bin!

Geçmiş yıllarda Fikir Atölyesi için Arda’yla yaptığımız bir söyleşi olmuştu. Şimdilerde ise o, Webrazzi dışında, kurucusu olduğu Crenvo‘da yönetim, strateji ve pazarlama danışmanlığı yapıyor.

Şimdi gelin bir oyun daha oynayalım :)

2006 yılındaki bir pazarlama zirvesinde yaptığımız gibi, soruları yine siz sorun!

O zirveki bir panelde yer alan marka sahipleri için “Var mı Sorusu Olan” demiş ve sizin yorumlara yazdığınız soruları sahnede sormuştum. Süre sıkıntısından cevap alamadıklarımızı ise daha sonra panelistlerden yazılı olarak istemiş ve “Cevaplar Gelmeye Başladı” yazımızda paylaşmıştık.

Şimdi de, Erdil Yaşaroğlu ve Arda Kutsal’a “sosyal medya ve yaşamlara etkisi” üzerine soracağınız soruları, 3 Kasım Çarşamba günü sahnede sizin adınızı vererek soracağım.

Zaman kısıtıyla soramadıklarımız olursa da, daha sonra Erdil ve Arda’dan cevapları yazılı göndermelerini rica edeceğiz.

Sorularınızı bu yazının yorumlarına (ve mümkünse gerçek isim ve soyadınızla) yazarak sorabilirsiniz.

———–

Bu arada son bir notu daha size iletmek isterim:

Webrazzi Summit için biletler şimdiden tükenmiş! Ancak Fikir Atölyesi’nin Facebook sayfasında 31 Ekim saat 23:00′e kadar süren ufak bir oyunumuz daha var. Orada en fazla oyu alacak 10 kişi Summit’e ücretsiz katılabilecek.

Geç kaldım demeyin! Sosyal Medya’nın gücüyle(!) dün katılıp, bir günde bile ilk 10′a girmek mümkün olabiliyor :)

Güncelleme: 31 Ekim 2010, saat 23:00 itibariyle oyunumuz sonlandı ve ilk 10 kişi belli oldu. Detaylar için şuraya bakabilirsiniz: Webrazzi Davet.

Bu da Erdil’in etkinlik çizdiği karikatür:

“İsrail’de, Almanya’da, Brezilya’da başka davranacaksınız, onların dediklerini yapacaksınız, Türkiye’ye gelince ‘Ben  yapmam’ diyeceksiniz. Türk halkı bunu kabul etmez. Gerekirse kendi çözümünü de üretir.”

2.5 senedir YouTube, bugün de Facebook sizi önemsemiyorsa, yapacağınız en kolay şey, tabii ki “karşıyı suçlamak” olacaktır. Halkı da kolayca kendi tarafına çekecek zekice bir manevradır bu.

Önce ‘kendine’ bakmaksa zor olandır.

“Bir internet sitesi benim liderlik yaptığım bu devleti nasıl muhatap almaz, bu nasıl mümkün olabilir?” sorusu mesela kişinin önce bir yutkunmasına yol açabilir!

Cevabı Carly Fiorina vermiş:

“Bir lider olarak davranışlarınızın farkında olmak zorundasınız, çünkü herkes zaten farkında.”

İşin ‘bu tarafını’ gündeme getirmeye hiçbir gazetecinin cesareti yoktur. Olamaz da. Baskı altındaki medyada, ekmek parası derdindeki muhabir için “korkmak” doğal sonuçtur.

En tepeden bir bürokratın (veya hatta bizzat bakanın!) bugün yarım milyar kullanıcısı olan Facebook’un kurucusu Mark Zuckerberg‘i telefonla arayıp; “Mark’cım, gel şu işi büyümeden çözelim, iki taraf da mutlu olsun” demesi yetecek belki de.

Ancak pardon!

Bizim koskoca tepe bürokratlarımızın 26 yaşında bacaksız bir çocuğu araması yakışık almaz değil mi? Alsaydı YouTube için alır; Afganistan, Çin ve Suudi Arabistan gibi sansürcü ülkelerle bunca yıl adımızın birlikte anılmasından rahatsız olur ve bir orta yol bulurlardı. Pardon!

Yıllar önce John Quincy Adams, “Davranışlarınız başkalarına; daha çok hayal kurması, daha çok öğrenmesi, daha çok harekete geçmesi ve daha çok gelişmesi için ilham veriyorsa; siz bir lidersiniz.” derken, son dönemlerde bizde ortaya çıkan bu ‘liderlik anlayışını’ hesaba katmamış!

Artan baskıyla mı daha çok hayal kuruyor, sansürlerle mi daha çok öğreniyor, salınan korkuyla mı daha çok harekete geçiyoruz? Neremiz daha çok gelişiyor emin değilim ama var işte o “ilham” birçoğumuzda!

Fiorina veya Adams, kim ne derse desin, emin olduğum tek şey; “bizdeki liderlerin bizi ciğerlerimize kadar çok iyi tanıdığı.”

Facebook da yarın, tıpkı YouTube, Vimeo, Grooveshark, LastFm ve diğer binlerce sansürlenen site gibi kapatılırsa, -bugün 20+ milyon kullanıcı sayımızla- çoğumuz eminim bunu çok geçmeden unutacak ve ötesi; ‘alışacaktır’ hatta!

“Kendi çözümünü üretenler” içinse AkPartiTube çoktandır yayında, Türkçe ‘Helal Facebook‘ da çıkmaya hazırdır belki, kimbilir!

Esasında içimden başlığa “Tüm zamanların en iyi Türkçe şarkıları” demek geçti ancak bunu yapabilmek için çok yetersiz olduğumun farkındayım. Ben de geçen yıllar içinde etkisini hiç kaybetmeyen, hatta her dinlediğimde farklı hissettiğim Türkçe şarkıları sizle paylaşmak istedim.

“Tüm Zamanların En İyi Şarkıları” sayfamızda bu şarkıların dinlenebilir bir formatı var [Playlist 6: ‘Türkçe Şarkılar’ – Benden Size!]

Bu arada listede Sezen Aksu göremeyeceksiniz, çünkü Sezen’lerin tamamı Playlist 5′te :)

Playlist 7 ise tamamen sizden gelecek önerilerle oluşacak. Yıllar geçse de hiç eskimeyecek, yeri sizde hiç değişmeyen ve binlerce kez dinleseniz de doyamadığınız Türkçe şarkıları, dilerseniz yorum olarak buraya ekleyebilirsiniz. Ben de daha sonra onların dinlenebilir playlist’ini oluşturacağım.

Şimdi benimkiler. [Sanatçı adına göre alfabetik sırayla. Bu aynı zamanda playlist sırası.]

• Haykıracak Nefesim Kalmasa Bile – Ajda Pekkan
• Kimler Geldi – Ajda Pekkan
• Uykusuz Her Gece – Ajda Pekkan
• Holigan – Athena
• Macera – Athena
• Sende Yap – Athena
• Senden Benden Bizden – Athena
• Anlamazdın – Ayla Dikmen
• Sen Unutma Beni – Ayna
• Anlıyorsun Değil mi – Barış Manço
• Can Bedenden Çıkmayınca – Barış Manço
• Dağlar Dağlar – Barış Manço
• Gul Bebeğim – Barış Manço
• Gül Pembe – Barış Manço
• Samanyolu – Berkant
• Annem – Candan Erçetin
• Bu Sabah – Candan Erçetin
• Hayranım sana – Candan Erçetin
• Kim – Candan Erçetin
• Meğer – Candan Erçetin
• Melek – Candan Erçetin
• Onlar Yanlış Biliyor – Candan Erçetin
• Şehir – Candan Erçetin ft. Ceza
• Sitem – Candan Erçetin
• Söz Vermistin – Candan Erçetin
• Yalan – Candan Erçetin
• Yaşıyorum – Candan Erçetin
• Yazık Oldu – Candan Erçetin
• Yüksek Yüksek Tepelere – Candan Erçetin
• Yemen Türküsü – Cem Adrian
• Resimdeki Gözyaşları – Cem Karaca
• Bebek – Duman
• Bu Akşam – Duman
• Hatun – Duman
• Hayatı Yasa – Duman
• Her Şeyi Yak – Duman
• Manası Yok – Duman
• Yalnızlık Paylaşılmaz – Duman
• Gidecek Yerim mi Var – Emre Altuğ
• Cennet – Ferhat Göçer
• Gidemem – Ferhat Göçer
• İsyan – Ferhat Göçer
• Vur Kadehi Ustam – Ferhat Göçer
• Yastayım – Ferhat Göçer
• Alev Alev – Feridun Düzağaç
• Fd – Feridun Düzağaç
• Ellerimde Çiçekler – Grup Gündoğarken
• Sen de Başını Alıp Gitme Ne Olur – Haluk Bilginer
• Sessiz Gemi – Hümeyra
• Anlasana – Ilhan Irem
• Konuşamıyorum – Ilhan Irem
• Yetinmeyi Bilir misin – Işın Karaca
• Allah’ım Neydi Günahım – Kayahan
• Bir Aşk Hikayesi – Kayahan
• Emrin Olur – Kayahan
• Sabahlar Uzak – Kayahan
• Yemin Ettim – Kayahan
• Aşk Oyunu – Kenan Doğulu
• Kurşun Adres Sormaz ki – Kenan Doğulu
• Pamuk – Kenan Doğulu
• Tutamıyorum Zamanı – Kenan Doğulu
• Yalan – Kurban
• Anladım – Leman Sam
• Beni bırakın – Levent Yüksel
• Bu Gece Son – Levent Yüksel
• Dedikodu – Levent Yüksel
• İstanbul – Levent Yüksel
• Kadınım – Levent Yuksel
• Med Cezir – Levent Yüksel
• Sultanım – Levent Yüksel
• Tuana – Levent Yüksel
• Yeniden Başla – Levent Yüksel
• Yeter Ki Onursuz Olmasın Aşk – Levent Yüksel
• Zalim – Levent Yüksel
• İki Yol – Mavi Sakal
• Ah Bu Ben – Mazhar Alanson
• Kimse Bilmez – Mehmet Güreli
• Arkadaş – Melike Demirağ
• Bu Sabah Yağmur Var Istanbulda – MFÖ
• Ele Güne Karşı – MFÖ
• Güllerin Içinden – MFÖ
• Sarı Laleler – MFÖ
• Yalnızlık Ömür Boyu – MFÖ
• Bir Derdim Var – Mor ve Ötesi
• Cambaz – Mor Ve Ötesi
• Daha Mutlu Olamam – Mor Ve Ötesi
• Dünya Yalan Söylüyor – Mor Ve Ötesi
• Sevda Cicegi – Mor Ve Ötesi
• Kara Gözlüm – Murat Göğebakan
• Bu Akşam Ölürüm – Murat Kekilli
• Böyle Ayrılık Olmaz – Nilüfer
• Caddelerde Rüzgar – Nilüfer
• Esmer Günler – Nilüfer
• Ispanyol Meyhanesi – Nilüfer
• Asi ve Mavi – Onur Akın
• Seviyorum Seni – Onur Akın
• Dağlari Deldim – Özlem Tekin
• Gündüz Gece – Pentagram
• Şeytan Bunun Neresinde – Pentagram
• Ben Nasıl Büyük Adam Olucam – Pinhani
• Beni Al – Pinhani
• Dön Bak Dünyaya – Pinhani
• Hele Bi Gel – Pinhani
• Ne Güzel Güldün – Pinhani
• Yıldızlar – Pinhani
• Zaman Beklemez – Pinhani
• Affetmem – Rafet El Roman
• Anlamsız Bir Fırtına – Rafet El Roman
• Aşk – Rafet El Roman
• Bir Gün Olmazsam – Rafet El Roman
• Bugün Anladım – Rafet El Roman
• En Güzel Günler Senin Olsun – Rafet El Roman
• Gençliğin İlkbaharinda – Rafet El Roman
• Hosçakal Sevgilim – Rafet El Roman
• İsyan Ediyorum – Rafet El Roman
• Sen Ve Ben – Rafet El Roman
• Seni Seviyorum – Rafet El Roman
• Son Mektup – Rafet El Roman
• Sorma Neden – Rafet El Roman
• Sürgün – Rafet El Roman
• Tarihler Yazacak – Rafet El Roman
• Umut – Rafet El Roman
• Yalancı Şahidim – Rafet El Roman
• Gel Barışalım Artık – Sertap Erener
• Sevdam Ağlıyor – Sertab Erener
• Yalnızlık Senfonisi – Sertab Erener
• Aşk – Şebnem Ferah
• Babam Oğlum – Şebnem Ferah
• Ben Şarkımı Söylerken – Şebnem Ferah
• Bu Aşk Sana Fazla – Şebnem Ferah
• Can Kırıkları – Şebnem Ferah
• Çakıl Taşları – Şebnem Ferah
• Çocukken Sahip Olduğum Kırmızı Rugan Ayakkabılar – Şebnem Ferah
• Daha İyi Olmaz mıydı – Şebnem Ferah
• Gözlerimin Etrafındaki Çizgiler – Şebnem Ferah
• Her Şey İnsanlar İçin – Şebnem Ferah
• Hosçakal – Şebnem Ferah
• İki Yabancı – Şebnem Ferah – Teoman
• İyi – Kötü – Şebnem Ferah
• Korkarak Yaşıyorsan – Şebnem Ferah
• Mayın Tarlası – Şebnem Ferah
• Sil Baştan – Şebnem Ferah
• Sigara – Şebnem Ferah
• Vazgeçtim Dünyadan – Şebnem Ferah
• Yağmurlar – Şebnem Ferah
• Kadınım – Tanju Okan
• Aşk – Tarkan
• Ay – Tarkan
• Bu Gece (Kır Zincirlerini) – Tarkan
• Dön Bebeğim – Tarkan
• Dudu – Tarkan
• Gitti Gideli – Tarkan
• Gülümse Kaderine – Tarkan
• Her Nerdeysen – Tarkan
• Hüp – TARKAN
• İkimizin Yerine – Tarkan
• İnci Tanem – Tarkan
• Kış Güneşi – Tarkan
• Kuzu Kuzu – TARKAN
• O’na Sor – Tarkan
• Unutmamalı – Tarkan
• Vazgeçemem – Tarkan
• Yandım – Tarkan
• 17 – TEOMAN
• Anlıyorsun Değil mi? – Teoman
• Bugün – Teoman
• Çoban Yıldızı – Teoman
• Gemiler – Teoman
• Gündüz Tarifesi – Teoman
• İstanbul’da Sonbahar – Teoman
• O Yaz – Teoman
• Papatya – Teoman
• Paramparca – Teoman
• Renkli Rüyalar Oteli – Teoman
• Resimdeki Gözyaşları – Teoman
• Rüzgar Gülü – Teoman
• Senden Önce Senden Sonra – Teoman
• Sevdim Seni Bir Kere – Teoman
• Uykusuz Her Gece – Teoman
• Yağmur – Teoman
• Yarından Banane – Teoman
• Zamparanın Ölümü – Teoman
• Çabuk Olalım Aşkım – Yıldız Tilbe
• Delikanlım – Yıldız Tilbe
• Sana Değer – Yıldız Tilbe
• Aklımın Iplerini Saldım – Yüksek Sadakat
• Aşk Durdukca – Yüksek Sadakat
• Babamın Evinde – Yüksek Sadakat
• Belki Üstümüzden Bir Kuş Geçer – Yüksek Sadakat
• Denizaltı – Yüksek Sadakat
• Döneceksin Diye Söz Ver – Yüksek Sadakat
• Haydi Gel İçelim – Yüksek Sadakat
• Hiçbir Şey Yerini Tutamaz – Yüksek Sadakat
• Hüzün – Yüksek Sadakat
• İhtimaller Denizi – Yüksek Sadakat
• İkarus – Yüksek Sadakat
• Kafile – Yüksek Sadakat
• Pervane – Yüksek Sadakat
• Yine De… – Yüksek Sadakat
• Beni Benimle Bırak – Zuhal Olcay
• El Gibi – Zuhal Olcay
• Güller ve Dudaklar – Zuhal Olcay

Şarkılar her nereye götürürse, keyfini çıkarın!

Ruh halimizi bu denli içtenlikle teslim ettiğimiz başka bir şey yok sanırım. Yanımızdaki sevgili bile bir başka gözüküyor o parça çaldığında. Veya yalnız kaldığımızda… Ne müthiş bir gücü var o tınıların.

Hepimizin hayatında onlarcası var, duyduğumuz anda bizi başka yerlere götüren. Dans ettiren, mutlu eden, hüzünlendiren, geçmişe götüren… Yıllar geçse de bizdeki yeri hiç değişmeyen, binlerce kez dinlesek de doyamadığımız şarkılar.

Daha önce ‘Tüm Zamanların En İyi Filmleri‘ni birlikte seçmiş ve sonrasında da bunların içinden bir “En İyi 250 Film Listesi” ortaya çıkarmıştık.

Gelin şimdi de tüm zamanların en iyi şarkılarını seçelim. Kime göre; tabi ki bize göre!

Tıpkı filmleri seçerken olduğu gibi, burada da sizden gelecek öneriler değerli. Türkçe veya yabancı şarkılar olabilir. Hem bu sayede Fikir Atölyesi okurlarının müzik tercihlerini de çıkartmış olur, hatta belki de bazı şarkıları ilk kez birlikte dinlemiş oluruz.

Daha sonra da Fikir Atölyesi’nde yeni bir sayfa açıp, burada sizden gelen önerilerle bir ‘playlist’ oluşturmaya çalışırım.

[Güncelleme: Bahsettiğim sayfa oluşmaya başladı, şarkıları oradan dinlemek mümkün >> "Tüm Zamanların En İyi Şarkıları]

İşte – alfabetik sırayla – benimkiler.

Şimdilik yabancılarla başlıyorum, daha sonra Türkçe şarkılar için de ayrı bir liste yapma niyetim var. [Gaza gelip 117 şarkı yazmışım, n'olur bana bakmayın, siz 2-3 şarkı yazsanız da olur!]

• Aaron – Lilly (U-Turn)
• Adamski (Feat Seal) – Killer
• Adele – Chasing Pavements
• Afterlife – Cry
• Alan Parsons Project – Lets Talk About Me
• Alanis Morisette – Hands Clean
• Alannah Myles – Song Instead of a Kiss
• Amy MacDonald – Mr Rock & Roll
• Amy MacDonald – This is the Life
• Amy MacDonald – Youth of Today
• Amy Winehouse – You Know I’m No Good
• Anastacia – Left Outside Alone
• Anastacia – You’ll Never Be Alone
• Andrea Doria LXR – Beauty Of Silence (Inpetto Full Vox Remixklitoria)
• Angie Stone – Wish I Didn’t Miss You
• Ani Difranco – Untouchable Face
• Arctic Monkeys – You know I’m No Good
• Aretha Franklin – Let It Be
• Aretha Franklin / George Michael – I Knew You Were Waiting
• Bob Marley / The Wailers – No Woman No Cry
• Bob Sinclair – World Hold On
• Bryan adams – Everything I Do
• Bryan Adams – Have You Ever Really Loved a Woman
• Bryan Adams – Heaven
• Carlos Santana – Black Magic Woman
• Carlos Santana – Europa
• Carlos Santana – Let Me Love You Tonight
• Carlos Santana – Love of My Life
• Carlos Santana – Nothing at all
• Carlos Santana (Feat Seal) – You Are My Kind
• Carlos Santana (Feat Wyclef Jean) – Maria Maria
• Chuck Mangione – Children Of Sanchez Overture
• Coldplay – Yellow
• Costi Ionita – Feel (Come missy girl Vs. Robie Williams)
• Craig David – Rise and Fall
• Dave A Stewart / Candy dulfer – Lily Was Here
• David Sanborn – Lets Just Say Goodbye
• David Vendetta – Take Me Higher (Feat Akram) –
• Deep Purple – Child in Time
• Dire Straits – Your Latest Trick
• DJ Shadow – Six Days
• Duncan James – Amazed
• Eagles – Hotel California
• Evanescence – My Immortal
• Faithless – God is a Dj
• Foreigner – I Can’t Fight This Feeling Anymore
• Foreigner – I Want to Know What Love is
• Frank Sinatra – My Way
• Freddy Mercury – These are the Days of Our Lives
• George Benson & Aretha Franklin – Love All The Hurt Away
• George Michael – Careless Whisper
• Grace Jones – I’ve Seen That Face Before
• Guns N’ Roses – Dont Cry
• Guns N’ Roses – Knocking on Heavens Door
• Guns N’ Roses – November Rain
• Guns N’ Roses – Paradise City
• Guns N’ Roses – Sweet Child of Mine
• Hoobastank – The Reason
• James Blunt – You’re Beautiful
• James Ingram – Just once
• James ingram – Whatever We Imagine
• Jay Jay Johanson – So Tell The Girls That I Am Back in Town
• Keyshia Cole – Love
• Kitaro – Agreement
• Lady Gaga – Speechless
• Lauryn Hill – Killing Me Softly
• Lauryn Hill / Bob Marley – Turn Your Lights Down Low
• Led Zepplin – Stairway to Heaven
• Marc Anthony – You Sang to Me
• Massive Attack – Angel
• Massive Attack – Inertia Creeps
• Massive Attack – Protection
• Massive Attack – Safe From Harm
• Massive Attack – Tear Drop
• Melanie C – If That Were Me
• Metallica – And Justice For All
• Metallica – Enter Sandman
• Metallica – Master of Puppets
• Metallica – Nothing Else Matters
• Metallica – One
• Metallica – The Unforgiven
• Metallica – Wherever I May Roam
• Michael Jackson – What More Can I Give
• Micheal Jackson – I Just Can’t Stop Loving You
• Nirvana – Come as You Are
• Nirvana – Smells Like Teen Spirit
• Pink – Family Portrait
• Pink Floyd – Confortably Numb
• Pink Floyd – Hey You
• Pink Floyd – High Hopes
• Pink Floyd – Shine On You Crazy Diamond
• Pink Floyd – Wish You Were Here
• Plain White T’s – Hey There Delilah
• Portishead – Roads
• Queen – Bohemian Rhapsody
• Queen – The Show Must Go On
• Queen – Too Much Love Will Kill You
• Queen – We are the Champions
• Queen – We Will Rock You
• Queen – You Don’t Fool Me
• R Kelly – When A Womans Fed Up
• Radiohead – Creep
• Radiohead – My Iron Lung
• Red Hot Chilli Peppers – Californication
• Red Hot Chilli Peppers – Otherside
• Scorpions – Still Loving You
• Supertramp – The Logical Song
• The Alan Parsons Project – Don’t Let It Show
• The Alan Parsons Project – Eye in the Sky
• The Alan Parsons Project – Old and wise
• The Cure – Love Song
• Tool – 46 & 2
• Tracey Thorn – Grand Canyon (Ada Vocal Mix)
• Waldeck – Memories
• White Lion – When the Children Cry
• Whitesnake – I Just Died in your Arms Tonight
• Whitesnake – Is This Love

Bu listedeki şarkıların tamamı ve [27 Ağustos 2010 tarihine kadar] sizden gelen öneriler dinlenebilir halde şurada: Tüm Zamanların En İyi Şarkıları. Siz de bu noktadan sonra yeni önerilerinizi oraya yaparsanız mutlu olurum.

Keyifli dinlemeler.