“İsrail’de, Almanya’da, Brezilya’da başka davranacaksınız, onların dediklerini yapacaksınız, Türkiye’ye gelince ‘Ben  yapmam’ diyeceksiniz. Türk halkı bunu kabul etmez. Gerekirse kendi çözümünü de üretir.”

2.5 senedir YouTube, bugün de Facebook sizi önemsemiyorsa, yapacağınız en kolay şey, tabii ki “karşıyı suçlamak” olacaktır. Halkı da kolayca kendi tarafına çekecek zekice bir manevradır bu.

Önce ‘kendine’ bakmaksa zor olandır.

“Bir internet sitesi benim liderlik yaptığım bu devleti nasıl muhatap almaz, bu nasıl mümkün olabilir?” sorusu mesela kişinin önce bir yutkunmasına yol açabilir!

Cevabı Carly Fiorina vermiş:

“Bir lider olarak davranışlarınızın farkında olmak zorundasınız, çünkü herkes zaten farkında.”

İşin ‘bu tarafını’ gündeme getirmeye hiçbir gazetecinin cesareti yoktur. Olamaz da. Baskı altındaki medyada, ekmek parası derdindeki muhabir için “korkmak” doğal sonuçtur.

En tepeden bir bürokratın (veya hatta bizzat bakanın!) bugün yarım milyar kullanıcısı olan Facebook’un kurucusu Mark Zuckerberg‘i telefonla arayıp; “Mark’cım, gel şu işi büyümeden çözelim, iki taraf da mutlu olsun” demesi yetecek belki de.

Ancak pardon!

Bizim koskoca tepe bürokratlarımızın 26 yaşında bacaksız bir çocuğu araması yakışık almaz değil mi? Alsaydı YouTube için alır; Afganistan, Çin ve Suudi Arabistan gibi sansürcü ülkelerle bunca yıl adımızın birlikte anılmasından rahatsız olur ve bir orta yol bulurlardı. Pardon!

Yıllar önce John Quincy Adams, “Davranışlarınız başkalarına; daha çok hayal kurması, daha çok öğrenmesi, daha çok harekete geçmesi ve daha çok gelişmesi için ilham veriyorsa; siz bir lidersiniz.” derken, son dönemlerde bizde ortaya çıkan bu ‘liderlik anlayışını’ hesaba katmamış!

Artan baskıyla mı daha çok hayal kuruyor, sansürlerle mi daha çok öğreniyor, salınan korkuyla mı daha çok harekete geçiyoruz? Neremiz daha çok gelişiyor emin değilim ama var işte o “ilham” birçoğumuzda!

Fiorina veya Adams, kim ne derse desin, emin olduğum tek şey; “bizdeki liderlerin bizi ciğerlerimize kadar çok iyi tanıdığı.”

Facebook da yarın, tıpkı YouTube, Vimeo, Grooveshark, LastFm ve diğer binlerce sansürlenen site gibi kapatılırsa, -bugün 20+ milyon kullanıcı sayımızla- çoğumuz eminim bunu çok geçmeden unutacak ve ötesi; ‘alışacaktır’ hatta!

“Kendi çözümünü üretenler” içinse AkPartiTube çoktandır yayında, Türkçe ‘Helal Facebook‘ da çıkmaya hazırdır belki, kimbilir!

Daha önce de yaptım, bilirsin.

Geçen sene aynı sebepten dolayı Youtube’a, üç beş site için onbinlerce Türkçe blog sunan wordpress’e ve terbiyesiz şeyler yazan Ekşi Sözlük’e sansür getirdim ki sen kötülüklere maruz kalma.

Tanrım, nasıl bir yönetim anlayışı bu? Her geçen gün uzaklaşacağımıza yaklaşıyoruz İran, Kuzey Kore, Suudi Arabistan veya Çin gibi ülkelere. [Bu ülkelerdeki devlet büyükleri de çok iyi bilirler ya doğruyu, yanlışı!]

Şimdi yine Youtube‘a erişim yasaklandı.

Atatürk’e iğrenç hakaretler içeren video’lar var Youtube’da, doğru. Amaç sadece o video’ları kaldırtmak olmalı. Yapamadınız, gücünüz yetiyorsa siteyi tümden kaldırtın. Bunun için uluslararası yasal merciler var başvurabileceğiniz. Ancak bunlar çok zor işler.

Kolayı var, ben kendi vatandaşlarıma yasaklarım.

Böylece o rezil video’lar sitede kalır, tüm dünya izlemeye devam eder. Ama Türkiye’de yaşayanlar izleyemez! Giremediği için siteye tepkisini bildiremez. Diğer milyonlarca işe yarar görüntülere de ulaşamaz.

Az buçuk bilgisayardan anlayanlar için ise basit bir dns değişikliği yeterlidir bu yasağı delmeye. Bakınız: Vatan gazetesindeki “Yasaklanan Youtube’a Erişmek 2 Dakikalık İş.”

Kısaca, devekuşunun bile “hadi canım” diyeceği bir durumdur bu.

(Bu arada kendi video paylaşım sitesi olan Mynet’in yasak için “cezasını buldu” alkışları acaba kendisi mağdur olsa ne yapardı dedirtecek cinstendir.)

Terör yanlısı Tv kanalları uyduda cirit atarlar. Açık açık şeriatı isteyen kanallar gibi. Çocuk pornosu siteleri gırla. Atatürk karşıtı gazeteler de öyle. Saymakla bitmez. Tabii ki Youtube’u tek tuşa basarak kapatmak kadar kolay değil bunlarla mücadele etmek.

Esasında daha da kolayı var. Alacaksın interneti [Çin, İran ve Tunus gibi ülkelerde olduğu gibi] lokal bir ağa, internet olacak sana intranet. O zaman abiler zaten ne isterse biz o kadarını görebileceğiz.

Hepimiz biliyoruz, bir iki güne o video’lar kalkar, sansür de biter.

Kimse sokaklarda yürümeyecek bunun için. Bir grup gencin yarın 3H Hareketi, üç beş köşe yazısı ve blog yorumlarıyla sınırlı kalıp, unutulacak. Ta ki bir sonraki video ve yasağa kadar.

Bakın internetteki farklı sitelerdeki okuyucu yorumlarına. “Ne olmuş ki yasaklandıysa, Youtube olmadan yaşayamıyor musunuz?”

Doğru, yarın internet’in lokal bir ağda devlet tarafından filtrelendiğini gördüklerinde de “Ne olmuş, internet’in var hala işte. Devlet babamız koruyor bizi.” diyecek düşünce şeklidir bu.

Şimdi bir dakika…

Doğruyu söylemek gerekirse, bizim devlet büyüklerimiz özde “yasağa karşılar!” Baksanıza türban yasağını kaldırmak için yapılanlara. Türkiye’nin en önemli gündem maddesi bu, 2008 yılına tümden damgasını vuracak kadar da büyük.

İlginçtir, esasında bir “yasağın kaldırılmasına” tepkimi yazacaktım bugün. Çünkü kızgındım.

Çünkü dün hayal dahi edemeyeceğimiz şeylerin bugün birer birer gerçek olduğu bir ülkede yaşıyoruz. Cumhurbaşkanı, Meclis Başkanı, Başbakanı, Anayasa Mahkemesi Başkanı, RTÜK Başkanı, Merkez Bankası Başkanı… Devleti en yukarıda temsil eden herkesin eşi türbanlı. [Baş örtüsü değil, türban.]

Türban zihniyetinin siyasi irade olarak çoktan kabul edildiği, muhalefetin kalmadığı bir Türkiye’de yaşıyoruz artık.

Dolayısıyla tepe tamam, şimdi tabana inme zamanı. Önce üniversiteler, sonra lise ve orta okullar. Kamu çalışanlarının ne suçu var denecek sonra. Hatta hakimlerin, savcıların, doktorların…

Daha dün türban için “siyasi bir simge değil, inanç gereği” diyen ağızlar, inandırıcı olmadıklarını anlayıp şimdi ağız değiştiriyor: “Ne olmuş siyasi simgeyse?”

Doğru… Kara çarşaf, sarık, cüppe, takke, fes, kavuk, külah da öyle!

[Anneannemin inanç gereği taktığı baş örtüsü ne zarifti oysa. Ne kadar da yakışırdı rahmetliye.]

İşte sindire sindire bir planın hayata geçmesi bu olsa gerek. Eskiden “sinsi plan” denirdi, dikkat ediyor musunuz artık o kadar “açık” oynanıyor ki oyun, buna “sinsi” diyen de pek kalmadı.

Bu planda kullanılan silahın adı “demokrasi.” Hedefe varılınca inilecek trenin adı. [Bakınız: "Yumrukları Hep İçeride Kalacak" yazımıza gelen yorumlar.]

Çok kişiye göre ne türban, ne de Youtube göründüğü kadar büyütülecek olaylar değil! Bana göre ise bunlar hep küçük (sözde) masum denemeler, alıştırmalar. [Atatürk yaşarken nasıl da öngörmüş bugünleri.]

29 Mayıs 2006 tarihinde kaleme aldığımız Ekşi Sözlük’ün karartılmasıyla ilgili söylediklerimizle de bitirelim bu yazımızı.

Başbakanımızın son moda deyimi ile bu kadar “kalemşörlük” yeter!

Önce Yahudiler için geldiler,
Sesimi çıkarmadım…
Çünkü ben Yahudi değildim.
Sonra komünistler için geldiler,
Sesimi çıkarmadım…
Çünkü ben komünist değildim.
Sonra sendikacılar için geldiler,
Sesimi çıkarmadım…
Çünkü ben sendikacı değildim.
Sonra benim için geldiler,
Ve artık ses çıkaracak kimse kalmamıştı.

Youtube işte bu değişen dünyamızdaki trend’i en iyi yakalayan – web 2.0 – uygulaması. Günde 100 milyondan fazla video’nun izlendiği, her gün 65 bin yeni video’nun eklendiği Youtube yeni nesil internetin belki de en başarılı öncü uygulaması. Televizyonun yerine oynayabilecek kadar büyük bir fikir. Yeni bir eğlence şekli. Benim her gün bir önceki günden daha fazla vakit geçirdiğim, eğlendiğim, düşündüğüm, etkilendiğim bir video paylaşım sitesi.

Bu yazıda Google’un 1.6 milyar dolar verek satın aldığı Youtube’un başarısını değil, Youtube’da dikkatimi çeken bir kişiyi paylaşacağım. Adı Cory Williams. Youtube’daki adıyla Mr. Safety. Bugün itibariyle Youtube’da en fazla takipçi üyesi olan ilk 50 kullanıcıdan biri.

SMP (Simple Minded People) Films imzasıyla çektiği gerek muzip video’larıyla, gerekse yaratıcı içerikli filmleriyle hem eğlendiriyor, hem de düşündürüyor. Yaptığı işin adı vblogging, yani video blog’u. Yaklaşık bir yıldır 100′ün üzerinde çektiği film var Youtube’da.

Elini tost makinasına soktuğu, arkadaşının atlarken ayağını kırdığı, sözlerini yazıp şarkı söylediği çekimlerinde de; youtube’da nasıl sponsor bulunur, vblog yapmanın yolları veya bir dernek için yaratıcı yolla nasıl para toplanabileceğini anlattığı çekimlerinin tamamında çok keyif aldığı ortada. O yüzden de başarılı. Firmaların da ufaktan sponsorluk anlaşmaları için kapısını çalmaya başladıkları Mr. Safety adını bundan sonra daha sık duyarsak şaşırmamak gerek.

Size asıl bahsetmek sitediğim ise bu dernek işi. San Francisco’da evsiz çocuklar derneğine para toplamak için ilginç bir iş yapıyor Cory. 101 tane plastikten yapılma tavuk oyuncağı teker teker eBay’de açık artırma ile satıyor. 10 dolardan az maliyeti olan bu oyuncakların ilkini 305 dolara, ikincisini de 300 dolara satmış bile.

Hepsini satınca gidip kendi ellerimle topladığım parayı teslim edeceğim ve bunu da görüntüleyeceğim diyor. Kalan 99 tavuk için de benzer bir satış performansını yakalarsa yaklaşık 30 bin dolarlık bir bağış toplamış olacak ki, bu dünyadaki her yardım kuruluşu için ciddi sayılacak bir rakam.

İkinci tavuk satışında (bizim Fikir Atölyesi’nde geçtiğimiz aylarda yaptığımız AAAH! olayına benzer bir uygulama ile) açık artırmayı kazanacak rakamı doğru tahmin edene de hediyeler veriyor.

Tek bir kişinin yaratıcı düşünce ve uygulama becerisi ile dernek adına toplayabileceği yardım potansiyeline bakın. Burada bizim ülkemizde ilgililerden maddi yardım bekleyen derneklerin kendi adlarına çıkarabilecekleri dersler ve fırsatlar olduğunu düşünüyorum.

Çoğu dernek veya vakıfdan “Ne olur bize bağış yapın, bakın ne kadar güzel işler yapıyoruz. Üstelik yaptığınız bağışları verginizden düşebiliyorsunuz!” söyleminin dışında pek fazla bir şey duymuyoruz sanki. Kermes, konser veya eşya piyangosu benzeri şeylerin ötesinde uygulama geliştirebilenlerin sayısı çok az.

Türkiye’de de Cory tarzı – ancak henüz keşif edilmemiş – gönüllü taraftar çok esasında. Sadece yapılması gereken böyle yaratıcılıkları desteklemek, gençlere yön göstermek. Onlar zaten gerisini fazlasıyla yaparlar. Sadece zengin kişilerden bağış beklemenin ötesinde parası olmayan ancak yaratıcılıklarını gösterme arzusuyla dolu gençler var gözden kaçan.

Mr. Safety güzel işler yapıyor da, ben yine de bizden çıkan iki iş var ki onları buraya koymadan edemeyeceğim. Her nekadar bağışla ilgili olmasa da… Yaratıcılığın potansiyel gücü ve etki alanı adına.

Youtube’da milyonun üzerinde izlenme sayısıyla en yukarılardalar. Her izlediğimde gülümsemeden edemediğim bu iki video’yu izlediyseniz de ziyanı yok, bir daha izleyin!

Bir de ülkemizdeki yaratıcı beyinlere yukarıda bahsettiğimiz gibi yönlendirme konusunda destek olunduğunu düşünsenize…