Çırılçıplak ruhlarına teslim olanlara… Okşayan eli değil, tekmeleyen ayağı itenlere… Delilah onlara. Hey there Delilah What’s it like in New York City? I’m a thousand miles away But girl, tonight you look so pretty Yes you do Times Square can’t shine as bright as you I swear it’s true

yorumlar (20) Yazının devamı

- Mesela tıp okullarında günde bir saatlik ders olsa ve arkanızda oturan arkadaşınız size masaj yapsa. Evet, masaj! İşte bu yüzden hastasının ayağına masaj yapan bir doktor göremiyoruz bugün. – Mesela hastaneler, hastaların ve çalışanların oylarıyla haftanın “en kaba, en huysuz doktorunu” seçip duvara kocaman bir resmini assalar. Hiçbir doktor bu oylamada “kazanan” olmayı istemeyecektir. [...]

yorumlar (26) Yazının devamı

İnsanız ve insan olmanın da sanırım gedikleri var. Onlar bizim açık noktalarımız. Programlama dilinde geçen ‘bug’lar gibi… “Kaçanın kovalanması, kovalananın kaçtıkça değere binmesi” çoğumuzun defalarca yaşadığı, yaşarken pek anlamasak da, sonradan hep onay verdiğimiz bir önerme. Doğru. Gönül kaçanı kovalıyor gerçekten. Birini seviyorsunuz (çokca sevgili anlamında olsa da, bir arkadaş için bile olabilir) o da [...]

yorumlar (66) Yazının devamı

Ne güzel bir duygudur bazen.. Bırakmak kendini karşındakine. Bir sonraki adımı merak etmeksizin, bırakmak.. Ne olursa olsun diyebilmek. Bırakmak. Sadece bırakmak… Senin güçsüzlüğün müdür? Yoksa “güç”le açıklanamayacak başka bir duygu mu bu? Bilmem. Bilmemek belki de teslim olmanın diğer adı.

yorumlar (60) Yazının devamı