Yaptığımız eğlenceli bir uygulama vardı. O yazıda 3 soru sormuştuk. Şimdi yine aynısını yapalım.

[Özellikle ilk yazıya gelen 44 yorum sahibinin hedeflerini ne kadar hayata soktuklarını görmek çok ilginç olacak. Buna zaten benden başlıyoruz.]

Bu sene bu yazıya ilk defa yorum yazacaklar için de, şüphesiz gelecek sene bunu görmek keyifli olacak.

Önce o üç soru:

1.) 2007 deyince ne hatırlıyorsun?

2.) Aynı soruyu, mutlu bir insan olarak, bir yıl sonra bugün nasıl cevaplamayı isterdin?

3.) Yüz yüze olsaydın, bir üstteki yorumu yazan kişinin verdiği cevaplara dayanarak ona ne derdin?

Şimdi benim cevaplarım: (Bu yazıya ilk yorumu yazacak kişi için de ben “bir üstteki kişi” olmuş oluyorum.)

1.) Geçen sene ikinci soruyu şöyle cevaplandırmışım:

“Daha fazla sayıda kişiye benden bir şeyler verebildiğim, dostlarıma daha fazla vakit ayırdığım, insanlara yeniden güvenmeyi öğrendiğim ve çılgınlar gibi aşık olduğum bir yıl oldu 2007 demek istiyorum…”

Son kısım hariç “evet, 2007 böyle bir yıl oldu gerçekten” diyebiliyorum, ne mutlu. Ancak o son kısım da hiç öyle yabana atılacak bir eksiklik değil!

Bunların dışında 2007 yılının bende bıraktığı diğer şeyler de var:

Ufaktan yelken öğrenmeye başlamak; tahminimden öte çok sayıda yeni insan tanımak; Richard Branson ile tanışıp, sohbet etmek; koçluklar sayesinde daha fazla sayıda kişinin hikayesini anlayıp, mutluluklarına destek olabildiğimi görmek.

2.) 2008 için de; “Türkiye ve diğer ülkelerde görmediğim yerlere daha sık gidebildim, koçluğun yanında keyif alarak yapacağım bir uğraş daha buldum, en az bir ayı aralıksız İstanbul dışında geçirdim ve deliler gibi aşık oldum” diyebilmek istiyorum.

3.) Bu soru (mecburen) bir tek bende cevapsız kalıyor.

Şimdi sıra sizde.

Buyrun.

Bir yıl daha mı yaşlandık yoksa, bu zaman bize çocukluğumuza dönmemize yardım etti ve bir yıl daha mı gençleştik?

Herkesin ayrı bir hikayesi var. Hepimizin…

2006′da hikayemiz biraz daha şekillendi. Belki tümden değişti ve yenisini yazmaya başladık.

Şimdi sırada 2007 var…

Ne mutlu kendi hikayesinin farkında olanlara. Ne mutlu sevdiklerinin yanında olup onların hikayesini anlamaya çalışanlara…

2006′nın bu son yazısında farklı bir şey yapalım. Burada paylaşalım hikayemizin dilediğimiz kısmını. Diğer okurların da duygularını alalım sonrasında.

1.) 2006 deyince ne hatırlıyorsun?

2.) Aynı soruyu, mutlu bir insan olarak, bir yıl sonra bugün nasıl cevaplamayı isterdin?

3.) Yüz yüze olsaydın, bir üstteki yorumu yazan kişinin verdiği cevaplara dayanarak ona ne derdin?

İşte benim cevaplarım: (Bu yazıya ilk yorumu yazacak kişi için de ben “bir üstteki kişi” olmuş oluyorum!)

1.) Öz kardeşinizden farksız bir kişiye yüreğinizi açarsınız ya, samimi bir içtenlikle ve hiçbir şey beklemeden. Çünkü ona biçtiğiniz değeri kelimelere sığdıramazsınız. Çünkü o dosttan öte bir kardeştir artık. Sonra onun esasında kendi menfaatleri gereği maske taktığını anlarsınız. Sadece sizi değil, çevredeki herkesi kandırabildiğini… İşte 2006 deyince, ne yazık ki, ben bu kardeş acısını hatırlayacağım.

2.) Daha fazla sayıda kişiye benden bir şeyler verebildiğim, dostlarıma daha fazla vakit ayırdığım, insanlara yeniden güvenmeyi öğrendiğim ve çılgınlar gibi aşık olduğum bir yıl oldu 2007 demek istiyorum…

3.) Bu soru bir tek bende cevapsız kalacak :)

Şimdi sıra sizde. Dilerseniz aşağıdaki şarkı da çalsın arkadan.

Buyrun.