frankin yaşadıklarını düşününce ortalama mantığın kararını veriyor. ama şu da var ki daha önce de dediğim gibi frank in hayallerinin fizibilitesi eksik. yani tam terfi alıp garanti yükselmek seçeneği oluşuyor ve diğer seçenek ise o kadar da net değil hatta hiç değil. net olan sadece maddi sıkıntı çekmeyecek olmaları. bu sadece onlara seçim yapabilme olanağını sağlıyor ama pariste frank ne yapmak istiyor belli değil.

esaretin bedeli filmini de düşününce bir şey daha çıkıyor; kaybedecek bir şeyi olmayan insan daha cesur ve özgür olacaktır. ama frank öyle değil onun sorumlulukları ve kimsenin sahip olamayacağı bir kariyer olanağı var. ve en zor olan süreklilik arz eden bir evlilikte aynı enerjiye sahip olmak aynı kapasitede olmak ve aynı konsantrasyonda olup april in istediği gibi bir anda manevra yapmak, dile kolay geliyor ama çok iyi düşünce yapısı olan bir çift olmak gerekir.

sanırım april ve frank çiftinin de kendilerinde bu çeşit bir mükemmellik var sandılar ama çok kötü duvara toslayarak bunun böyle olmadığını anladılar.

Ben de buradan yola çıkarak John olmak isterdim. Ama deli desinler ama hasta.Frank’le yaşadığı son sahnedeki konuşmayı benimde hayatımda yapmak istediğim birkaç kişi var. Kısa, öz, dolandırmadan, dosdoğru ama tabiki kırmadan incitmeden. Amaç bence insanların bir yüzü o da kendi yüzü olduğunu gösterebilmek. Zaten bu eleştirileri kendimiz kendimize yapabiliyorsak böyle diyolaglara da gerek kalmaz.

Teşekkürler Tunç. Hayata karşı bizi bir kere daha dürttüğün için:)

April kendi mutluluğunu şöyle söyleyeyim şıkışmışlığını eşini kullanarak atmak istiyordu.

Frank Paris te kendini bulmaya çalışıcağını düşünürken bir anda sallama bir fikirle istediği şeyi buldu,
April kocasının hayatını yaşayamazdı…

John onu öyle bir kendine getirdi ki on numaraydı:
Replik : …o çocuğun yerinde olmayacağım…

kendimi emlakçının eşi yerine koyuyorum,
kadının iki yüzlülüğünü ortaya koyan sözlerini işitme cihazını kapatarak geçiştirmesi ve gönlündeki en imrenilecek ailenin April Frank ailesi olduğunu göstermesi.