Kartallara hayran olmayan da yoktur hani… “Kim merak edip de araştıracak hikayenin aslını” deyip bir güzel döşeyivermiş hikayeyi… Ama hakkını vermek lazım. Hikaye iyi!…

Aramızda herşeyi kafaya takıp araştıran bazı deliler olmasa :)) bilimden mahrum kalırdık. İyi ki varlar. Onlar olmasa ben şimdi “cadı avı”nda avlanıp yakılmış olacaktım… :)))

Bu günlerde Fikir Atölyesi’nin yakın takipçisi oldum. Tamamen bir tesadüfle bu sayfada buldum kendimi. Ben sıkı bir Robin Sharma hayranıyım. Tüm kitaplarını okurum ve kıymet veririm. Robin ile alakalı yazıları ararken Fikir Atolyesi ile tanıştım. Bu sayede sizleri de gıyabınızda tanımış oldum. Tüm satırları, videoları, hikayeleri okudum.

Aslında aylardır F.A biliyor ve takip ediyorum. Siteniz de dolanırken kendimi kaybediyorum. Bazen saatlerce yorumları okuyorum. Hayat hikayeniz, yazılarınız, paylaşımlarınız muhteşem.

Son olarak kartalın hikayesini okudum. Elinize yüreğinize sağlık.Ayrıca tüm katılımcılar da paylaşımları da çok güzel. Her birine tşk ediyorum. Filmleri izliyorum ve yorumları da sık sık okuyorum.

Sevgiyle kalın..

Kuşlar Simurg’a inanır ve onun kendilerini kurtaracağını düşünürmüş. İşler ters gittikçe de küllerinden doğan Simurg’u bekler olmuşlar. Ne var ki, Simurg ortada görünmeyince umudu kesmişler.

Derken bir gün uzak bir ülkede Simurg’un kanadından bir tüy bulunduğu söylentisi çıkınca Kuşlar Simurg’un huzuruna gidip yardım istemeye karar verir ve hep birlikte yola çıkarlar…

Ancak Simurg’un yuvası, Kaf Dağı’nın tepesindeymiş. Oraya varmak için ise hepsi birbirinden çetin yedi dipsiz… İstek, aşk, marifet, istisna, tevhid, hayret ve yokluk vadilerini aşmak gerekirmiş…

Önce Bülbül güle olan aşkını hatırlayıp geri dönmüş. Papağan güzel tüylerini bahane etmiş. (oysa tüyleri yüzünden kafese kapatılırmış) Kartal, yükseklerdeki krallığını bırakamamış. Baykuş yıkıntılarını özlemiş. Balıkçıl kuşu bataklığını… İsteği ve sebatı az olanlar, yolda teker teker dökülmüşler. Yedi vadi üzerinden uçtukça giderek sayıları azalmış. Ve beş vadiden geçtikten sonra gelen Altıncı Vadi “Şaşkınlık” ve sonuncusu Yedinci Vadi “Yokoluş”ta bütün kuşlar umutlarını yitirmiş… Kaf Dağı’na vardıklarında geriye otuz kuş kalmış.

Sonunda sırrı, sözcükler çözmüş: Farsça “si”, “otuz” murg” ise “kuş”… demek olduğunu… “Simurg un- otuz kuş” Sultanın kendileri olduğunu anlamışlar… Gerçekte ise yolculuk; kendilerine yapılan yolculuktur. Her biri Simurg’tur. Hikayeye göre Anka’yı beklemenin alemi yoktur. Şaşkınlık ve yok oluşu da yaşadıktan sonra bile uçmayı sürdürerek, kendi küllerinden yeniden doğabilmek için kendini yakmak gerekmektedir. Simurg olmayı göze almayanlar bataklıklarda, tüneklerde ve kafeslerde yaşamaktan kurtulamaz.