Ben 1 im, üstümden hayat geçiyor; bazen de ben hayatın üstündeyim. Yürüyorum, tavsiyeler alıyorum, düşünceler kaynaştırıyorum ve sonunda bir sentez oluşturuyorum; bu sentez ne kadar doğru? Ben 1 iken 0 mı olmuşum yoksa 2 mi, belki de 3.

Mesela kaçan iş fırsatları ben olan 1′in mi suçu, yoksa ben olmaya çalışan 2′nin mi? Aslında ben 2 olmaya çalışmıyorum, 2′yi hayatıma katmaya çalışıyorum ki 2 olamadan 3 olabileyim.

Belki karakterimizin aklına yolda yürürken bir fikir gelir, ne dersiniz? Bu fikir için sayfa altında sunulan seçenekler olabilir, her okur o seçeneklerden birini seçer ve yoluna devam eder, kitabın sonuna gelindiğinde kimisi 5 olur kimisi 10. Karakterin aklındaki düşünceler blog konusu olabilir, karakter aramızda yaşamına devam edebilir..

Saçma bir fikir belki, ben yapabiliyor olsam böyle bir kitap olurdu. Sonuçta ben 1 olarak başlıyorum, 10 olmadan 10 gibi düşünemeyebilirim ve onun gibi fikirler ortaya atamayabilirim. (aslında şanslıysam düşünebilirim.)

Diğer düşündüğüm olay ise; kitabın amacı cok iyi düşünülmeli kime neyi nicin ve nasıl vericeği saptanmalı derim ben.

ayrıca Tunc abi sen yaparsan güzel olur süper olur da diyorum içimden =))

Yazıların elbette güzel ve senin buzla’daki röportajını izlemişliğim var. Akıcı, net, hayattan, kendinden bişeyler katarak anlattıklarını ve cevapladıklarını gerçekten beğenmiştim. Blog elle tutulur bişey vermiyor bana pek. Yazılarını şöyle güzel bir koltuğa oturup, sıcak bir kahve eşliğinde okuma fikri içimi ısıttı. Senin alacağın haz daha fazla olacaktır hatta.

Hayata dair yazılarına alışkın olduğum için, kitaplaştırırken de aynı içeriği yeğleyebilirsin. Gözlediğim kadarıyla deneyimlerini, düşüncelerini ve felsefeni aktarabilme yeteneğin çok güçlü. Hayata dair genel bir bakış açısı, küçüğünden kocamanına hayata dair tavsiyeler ve tüm yaşamı kapsayan pozitivist bir kitap çok okunası olurdu :)