Kendimi Hiç, Bu Denli ‘Hiç’ Hissetmemiştim. yazısına yapılan yorumlar

huseyin tarafından

huseyin — Mon, 23 Nov 2009 13:38:01 +0000

yazıyı okuduktan sonra sanki bir film izlemişim gibi bir hisse kapıldım.
paylaşım için teşekkürler
her yer her mekanın bir öğretisi vardır kesinlikle.
kendi içimizdeki ümit duygusunu, herşey daha iyi olacak duygusunu kaybetmeden
yaşamayı basarmalıyız iç dünyamızda de barışı saglamalıyız…

Ozgur tarafından

Ozgur — Sun, 15 Nov 2009 10:21:08 +0000

Öyle bir hiçlik ki, hayata dair hiç bir şeyin özgürlüğünüzden daha değerli olamayacağını anlıyorsunuz. Aşk, sevgi, aile, dostluk, para, iş hatta sağlık. “HEPSİ” birer “HİÇ” oluyor özgürlüğünüzün yanında.

Güzel yazı için teşekkür ederim. Yaşananları birebir ve ayrıntılı olarak dile getirmişsiniz.

BeyazTavsan tarafından

BeyazTavsan — Sat, 17 Oct 2009 16:26:29 +0000

Cesur bir yazı, teşekkürler.

ilker tarafından

ilker — Mon, 28 Sep 2009 22:54:26 +0000

Merhaba Tunç Abi gerçekten harika bir yazı... Bu arada iletişimden mesaj gönderdim. Okuyabildin mi? www.deney7.com bir bakarmısın. İlgini çekebilir? Bekliyoruz fikir atolyesi.

tuğçe sevinç tarafından

tuğçe sevinç — Mon, 28 Sep 2009 20:14:32 +0000

her ne kadar aynı dünya da yaşasakta herbirimizin dünyasını döndüren sebepler ayrı ayrı… kimi “içerde” yaşar esareti kimi “dışarda” gerçek hayatta… özgürlük… bu kelimeden sonra nefes alası geliyor insanın doyasıya…

evet özgürlük en çok muhtaç olduğumuz şey… düşünsenize hapishanedesiniz… başka işkenceye gerek yok zaman geçircek bişeyler olmaması dahi işkence bi insan için…

Zeynep Yasemin Derici tarafından

Zeynep Yasemin Derici — Mon, 28 Sep 2009 18:58:56 +0000

özgürlük yok…
tıkılı kalmışsın…
belki işlediğin suçun pişmanlığını, o suçu işlerken yaşadın bile…
sen oradasın… hiçsin…
her suç için tabi ki söylemiyorum ama… keşke o suçları işlemek zorunda kalmasalar, keşke bazı şeylere mecbur bırakılmasalar… insanca yaşamanın ne demek olduğunu anlasalar çıktıklarında…keşke çıktıklarında hayatlarını yeniden başlatsalar…

moR uğuLtu tarafından

moR uğuLtu — Sun, 27 Sep 2009 19:18:11 +0000

Biz insanoğlu malum alışmışız bir kere elimizdekinin kıymetini yitirince anlamaya..

Bu tarz şeylerin olmasını kimse istemez ama işte Hayat denen o şey içinde her bir şey mevcut hiçlik.. varlık. yokluk.. vs..

Ve insanın o ya da bu şekilde bu duyguları mutlaka tatması gerektiği kanısındayım.

Evet bugün kendimizi ”hiç” hissedebiliriz ama ”var” olmanın nasıl bir duygu olduğunuda o an tam olarak anlarız, işte bana öyle geliyor..

HaYaLci tarafından

HaYaLci — Sun, 27 Sep 2009 12:14:24 +0000

İşlenen her suçun bir cezası olmalı elbette. Bir yanım evet bunu hakedenler orada (tecavüzcüler, hırsızlar, katiller..), bu yaşadıkları mübah onlara derken; diğer yanım ne olursa olsun onlar da insan ve bu şartlarda yaşamak kaldırılması zor bir durum diyor.

Bir anlık gaflet belki, belki fevri bir davranış o deliğe giriş sebepleri ama diliyorum ki Allah kimseyi düşürmesin oralara. Özgürlüğün bittiği yer! Yaşamak anlamsız…

ayten tarafından

ayten — Sun, 27 Sep 2009 10:36:01 +0000

sevgili tunç, yazınızı okudugum anda gözlerimi kapayıp, kendimi hayal ettim orada. özgür bir nefes almanın ne kadar önemli oldugunu anladım.

her zaman o benim başıma asla gelmez demiyeceksin, onun başına gelen senin de başına gelebilir ama hayat mücadelesinden anca başımıza gelince hatırlıyoruz. ne acı.

mustafa tarafından

mustafa — Sun, 27 Sep 2009 09:16:53 +0000

yazı o kadar etkili ve sade anlatılmış ki kendimi o koğuşta ranzalara dokunurken düşündüm.

arkadaşlar, insanın başına ne zaman ne geleceği belli değil.