Kızmamayı ve her şeyi olduğu gibi görebilmeyi dilerdim.
Tam hissedebilmeyi kendimi.
Nerde evet nerde hayır denmesi gerektiğini çok iyi bilmeyi isterdim.
Sevilmeyi ve sevmeyi gerçekten.
Dingin bir sahil olabilmek sevdiklerime ve yüksek bir duvar gibi durabilmek incitebilecek olanlara isterdim çaba harcamadan ve tükenmeden.
Sabahlara neşeyle kalkacak birçok aşkım olsun – iş, çocuk, eş, hobi, hedef – dilerdim.
Gözümün gördüğü, gönlümün bildiği tüm yaralara merhem olabilmeyi isterdim.
Yüzümde ve gözümde ve gönlümde hüzünle bile olsa tebessüm olsun isterdim; sirke satmak çok yorucu.
Dostlarım olsun, dost olabileyim isterdim onlara.
Çalışmaktan yorulmadan üreteyim ve akşam yatağa yorgun ama dinlenmiş olarak girebileyim isterdim.
Anneciğim densini ne çok isterdim:) Küçüklerime çok şeyler katayım, onların biricikleri olayım isterdim.
Anneciğim, babacığım diyebilmeyi…
Pin kodum olsun beni tanımayan, anlamayanlar sözleriyle, bakışlarıyla, hareketleriyle, yaptıkları ya yapmadıklarıyla sisteme giriş yapamasınlar isterdim.
Kısaca kendimden, söylediklerimden, ettiklerimden emin olabilmeyi isterdim.
Uğurlanırken ‘ iyi bildirdik ‘ diyenlerin sesleri yürekten çıksın isterdim.
Ve güle güle gitmek isterdim ötelere geride bıraktıklarım için üzülmeden, sevgiliye gider gibi…

Bana bir arkadaş çağrışım kadını ismini taktı ve de iyi yaptı, yaşama biçimimin ismini koydu bir ölçüde, her hangi bir işi yaparken bir boşluk varsa hemen değerlendiririm, yönüm kime yakınsa içinde bulunduğum zaman veya mekan neye uygunsa beynimde bir şimşek çakar ve uygularım. ve bu sadece içimde kaldığı sürece mutlu olurum tatmin olurum, kimseye anlatmak istemem.

paylaşmak yükümlülük getirir kimi zaman ve ben bunun sonuçlarını kaldıramam, sır saklamayı iyi bilirim bu yüzden. Ben arkadaşlarım da çalan çat kapı olurum çoğu zaman ve bu öyle anlamlı olur ki çoğu zaman o Rab’binden beni istemiştir ve ben bu çağrıya uymuşumdur biz farkına varmadan.

sevgiyle kalın.