şuan yurtdısındayım 1 yıldır ispanyadayım. ve yaklasık 2 hafta sonra ulkeme döncem. buraya gelirkende bu sefer başka olcak dedim ılk bı kac ay aştım kendımı ama sonra ben aynı ben olmuyo ne beklıorum hep bıseyler eksık zaman mekan onemlı dııl. eskıden hayalını kurduum bazı seylerı elde etmıs olsamda eksık hıc tam bı mutluluk soz konusu dııll. bazen dıorum iman eksiklii mi acep kendımı dine mı versem oda uzun surmuo ne beklıorum ben yaaa hala saatlerımı ölduruorum orda burda saçma sapan bissuru dizi ızledım.nese uzadıkca uzuyo bu yazı zaten hep yazdıım konustuum seyler.. bi farklılık yaratmıo yanı hayatımda bu seyler.

acaba hep aynı yönnden mı dusunuyorum ne nesse ben kacar sacmaladım accık:)) sagolun msn yazısmanızı paylaştıgınız için ama olede abartılcak bişe yok konusmada yanı hıc duymamıs gıbıler yorumcular. hanı kendılerınde vardır bıde baskalarındada aynı problmın var olduunu gorunce kendılerıne yoldas bulmus gıbı olurlar ya zaten etrafımız bole tıplerle dolu bu sefer hakkaten kactım ders çalışcam. bu sefer bi gelmek bilmedi:))

hoşçakalın…

Ilk once psikologa gidilir, giderim dersen zaten kaybettin; hemen yapicaksin ilk bos zamaninda. Bence, kendin ve icindeki sen (bilinc alti) yasadigin savaslarda, yani yapmak isteyip aslinda istememek durumlarinda tek cozum kendi elindekileri kendin almak.

Sevgilin mi var beni bi sure gorme, sana para veren ailen mi var; onlardan size para vermemelerini isteyin. Elinizde sizi hayata baglayan bir sey kalmadiginda, en cok sevdiginiz seylerden uzak olunca her seyin degerini anlarsiniz. Deger gelirse bilinc alti sahip oldugunuz salsatalardan kurtulur.

Ben tembel bir insanim ama yanlizca fiziki anlamda, gerekli bir sey olursa yaparim 2 haftada bir terapime giderim 2-3 ayda bir danismanima giderim. Her seyin cozumu dusunmektir.