Amaç “para” olunca, “faydalı işler”den ziyade “günü kurtarma”ya yöneliyor insan. Sonuç; ortaya “ihtiyaç olmayan” bir sürü şey çıkıyor, zamanla “ihtiyaç haline getirilecek şeyler”…

Bugün güzel günler geçirebiliyorsak bugünden önceki günlerde bir şeyler yapmış olmamız gerekmiyor mu? Daha da geriye gittiğimizde, bazı büyük şeylerin temelinin atılmış olması gerekmiyor mu? Yani, geçmişteki “bazı insanlar” sadece kendilerini değil “gelecek nesilleri” de düşünmüşlerdi. Eğer bu “düşünceli insanlar” olmasaydı biz bu güzellikleri yaşayabiliyor olur muyduk? …

Sadece bugünü ve kendimizi değil “yarın(lar)ı” ve “insanlığı” düşünme vakti gelmedi mi sizce de?

“Geçtim yarın adını dahi hatırlamayacağımız insanları… Bugün gönlümüzde taht kuran hangi ünlü yapımcı, yönetmen veya sanatçımız, müziğin; din, siyaset, kültür veya ekonomi tanımaksızın sahip olduğu birleştirici gücünü kullanıp, evrensel bir şeyler üretmek isteyecek?”

Yazıda adı geçmemiş, ancak haklısın. Bu, Cem Yılmaz için de geçerli bir soru. Yoksa sorun tek başına Recep İvedik’i yazanlar, üretenler veya oynayanlar değil.

Para kazanmak için reyting peşinde koşmayı anlıyorum. Ancak hayattaki en üst önceliği “hep” reyting olan kişiler etrafta doluşunca, Seda Sayan’lar, Ajdar’lar, Huysuz Virjin’ler veya Polat Alemdar’lar da doğal olarak bu toplumun idolleri olmaya başlıyor.

Bugünkü Sabah Gazetesi’nin eki Günaydın’da vardı: “Haydi kampanya başlatalım, içinizdeki Recep İvedik’i çıkarın” diyen Şahan Gökbakar, rekor kırınca da pencereyi açıp “heyttt bee” diye bağırmış! “İyi hissettim” diyor.

İyi hissetmenin sadece çok para kazanmakla endeksli olmadığını düşünen, bu uğurda kalıcı bir şeyler üreten kişileri arayışım bu yüzden belki de.

[Not: Bu arada Cem Yılmaz'ın son filmi AROG'u bu yazıyı yazdıktan sonra izleme fırsatım oldu. Prodüksiyon, kostüm, mekan seçimleri ne kadar güzelse, senaryo, oyunculuk ve eğlendirme anlamında o denli hayal kırıklığı olan bir film. NTV'de, Rıdvan Dilmen'le yapılan Not Defteri programına konuk olduğu program bile çok daha eğlenceli gelmişti bana!]

Aynı işi yapan iki kişiden birinin sürekli kötü örnek gösterilmesi diğerinin de göklere çıkarılması eleştiri oklarının eleştiriye tahammülü olmayana atılmaması kolaycılık değil mi?

Siz bile aynı işi yapandan kötü örnek olarak eleştirilmeye açık olanı seçmişsiniz.

“This song says no matter who you are, no matter where you go in your life, at some point you’re gonna need somebody to stand by you.”

İnsana umut veriyor resmen.. Hani bazen her şey kötü gidiyordur ama bir film izlersin ve içini ısıtır. “Hayat o kadar da kötü değil ya” dersin. Bu bir kitap ya da bir albüm de olabilir elbet. Ya da etrafında gördüğün herhangi bir şey..

Şimdi bilgisayarın yanındaki camımdan dışarı bakıyorum. Hava kapalı ve karanlık. Ama içimde güneş açtırdı bu şarkı. Tekrar tekrar dinliyorum. Günüm güzel geçecek sanırım..
: ))

Bu tıpkı bana kıtalar ötesinde aynı şarkıyı söyleyen balinaları hatırlattı. Hani ne kadar uzak olsalar da birbirlerinden, aynı şarkıyı mevsimden mevsime söyler birbirlerine öğretirlermiş ve kullandıkları ses frekansı o denli güçlüymüş ki (söyleyen bilimadamlarının yalancısıyım) ta Ortaasyadan bu sesin hassas ölçümlerle duyulması mümkünmüş. Bir uzun dalga radyo vericisi gibi.

Yüzlerce yıldır insan bilincini ses ve titreşimle değiştirmeye yükseltmeye çalışıyor kendisini insana sevgiye adayanlar. Mevlana’nın bir kuyumcunun altını küçük çekici ile döverken çıkan ahenkle raksetmesi ve öğrencilerinden birisini bulması gibi.

Çıkarılan her seste ruhun ve anlayışın izi var. Sözler bunun üstüne örülen bir anlayış gibi. Çok çok teşekkür ederim Tunç yine ruhuma coşku vardin. En son blogküre eleştiri yazımda uzun yazılarını okuyamıyorum artık demiştim ama sözümü geri alıyorum :)

Sağlıcakla kal.

Böyle çarpıklıkların yaşandığı bir ülkede İvedik kalkıp IMAGE söylese ne olurki?

Bakın yunanistana. Bir polis 15 yaşındaki çocuğu vurdu diye ALEV ALEV yanıyor. Bizde kaç tane öldü? Saysını bilen varmı? Peki tepki veren? İç işleri bakanı istifa etti birileri görevden alındı falan filan. Ya bizde ?

Bizde birşeylerin olması için önce RÖNESANS olması gerekli. Şimdiki halkın elinden bağımsızlığının alınması ve bunun tekrar kendi elleri tırnakları canları ile alması gerekli. Alınmayacaksada alınmasın. İnsanlar özgürlük için ölüyor tepki gösteriyor.

Bu ülkede özgürlük çürüyor. IMAGINE söylesek ne olur?