Bipoların parayla ilgili olduğunu yorumlayan olmuş. Maddi sıkıntım yok. Üstelik Türkiye standartlarına göre ortalamanın üstünde yaşıyorum. Tabi buna yaşamak denirse. İnan bana tek kuruşum olmasaydı ama bir sabah uyandığımda bu bipolar illetinin rüya olmasını herşeyden çok isterdim.

Bende buna benzer belirtiler var, acaba ben de duygu durum bozukluğu olabilir mi diyenler; gerçekte bb hastası olsaydınız bunu mutlaka bir yakınınız farkederdi.

Ben dünyayı kurtarmaya çalışmıştım ve bunun için bir ekip bile kurmuştum :) Mani dönemindeyken sağa sola yaptığım yorumlardan sonrasında çok utanıp bunu ben mi yaptım dediğim anlar, sonra oturup onları kafaya takıp lanet okumalar falan filan işte. Fikir atölyesi de bunlardan biri :) Üzgünüm Tunç…

Üstelik durumunuza katlanabilecek ve size yardım edecek bir yakınınızın olması şart. Aksi takdirde sonuçlar trajik olabilir.

Artı ve eksilerle boğuşan tüm bb hastalarına selamlarımla…

Doktora ne zaman gitsem kronik depresyon teşhisi koyup anlayıp dinlemeden geri gönderdiler, abuk sabuk ilaçlar kullanmak zorunda kaldım. Sonra akıllandım ve doktorlardan da ilaçlardan da vazgeçtim. Zaten birçok psikiyatrik durumla ilgili bilgim vardı ve bu hastalıktan şüpheleniyordum. Yine de insan bu kadar ciddi bir rahatsızlığı kendine yediremiyor ve hafifletmeye çalışıyor. Ben de öyle yaptım. Borderline olabileceğimi düşündüm. İntiharın eşiğinde dolaşmaktan yorulduğum için Borderline şüphesiyle “son umut” doktora gittim.

Doktor yine saçma sapan bir şeyler yazıp gönderseydi belki de şimdi… Ama öyle olmadı ve doktor bir saate yakın dinledi beni. İlaçlar verdi ve hastalığın adını söyledi, araştırmamı istedi. Yeterince bilgim olduğunu düşünüyordum ama yine de sayısız makale okudum bipolar hakkında. Okudukça da bildiğimi sandığım birçok şeyin aslında yanlış olduğunu öğrendim, yeni şeyler de öğrendim tabii. Beyin yapımızın farklı olduğu bilgisi gibi..

6 yaşında intiharı düşünmüş biriyim ben misal, okul hayatımda bir dönem çok başarılı iken bir dönem çok başarısızdım. Hiçbir zaman ders çalışamadım, buna büyük sınavlar da dahil. Okullarım bitti sıra iş bulmaya geldi ve sınavlara çalışacak motivasyonum olmadığı için 3 kez girmeme rağmen KPSS’de başarılı olamadım -sınav zaten yanlış bir sınav ama mani döneminde olsaydım yapabilirdim- Çeşitli işlere girdim ve 2-4 ay süreyle çalışabildim çünkü manide iş buluyordum ama depresyona girince işten ayrılıyordum. Sonunda çalışamayacağımı anladım. Şimdi sadece internette editörlük yapıyorum. Buna da ne kadar iş denirse artık..

25 yıllık ömrümde yaşımdan çok kişiyle sevgili oldum. Manide bir ilişkiye başlayıp depresyonda ayrıldım her seferinde, nedensiz.. Günü birlik yanlış yaptığım oldu, hiçbir ilişkime düşünerek başlamadım..

Yaşadığım yaşattığım bütün saçmalıkları kendi aptallığım hatta kötülüğüm zannedip kendimi suçluyordum ama hastalığın adı konduğundan beri biraz daha rahatım. En azından 6 yaşında intiharı düşünme sebebimi biliyorum artık ve tabii yıllarca..

İlaçlarımı kullanıyorum, kullandığım sürece iyiyim ama ilaçlarım bitip alamadığım bir dönemde anladım ki ben bu ilaçlara bağımlı yaşayacağım artık çünkü ilaçlar olmadığında eski halime dönüyorum ve bu her şeyi mahvediyor yine..

Daha bir sürü şey işte.. 3 ayrı doktora gidip aynı teşhisi aldığım için eminim artık hastalığımdan.

Ricam var ama, ben bir neşeliyim bir depresifim diye bipolarım demesin kimse.. Bu kadar basit değil. Elbette herkes kimi zaman neşeli kimi zaman depresif olabilir, bu hastalık anlamı taşımıyor. Bu tür hastalıkların ağızda sakız olması gerçek hastalara zarar veriyor. Dikkat edelim buna.

yine süper anlatmışsın olayı Tunç Abi. bu konuya da hakim olduğunu bilmiyordum. bilseydim ikinci manik atağımda belki başka birisine sarardım :)
özellikle Erol Bey ve diğer yorumcu arkadaşların da yazıya destekleri tam kıvamında olmuş.

bipolar arkadaşlara nacizane bir öneri. doktor kes demeden ilaçları kesmeyin. kesinlikle kesmeyin. ben denedim kesmeyi ters mers oluyordum. aman diyim.

Bir an, günümüz dünyasında insan toplumunda yaşanılanlarla kıyasladım. Torunu yaşındaki genç kızlarla evlenenler mi ararsın? Günümüz deyimiyle havuzlu villalarda oturup, gepegenç insanları kapısında güvenlik olarak çalıştıranları mı?

Madem ki yasalarda insanlar eşittirler, neden böyle kokuşmuş bir düzene razı olurlar? Suç tabir edilen şeyleri neden hep yoksullar işler ve cezaevleri neden yoksullarla doludur? Zengin diye nitelenen kişiler hırsızlık yapmaz, adam öldürmez, zaten bunları yapması için bir neden yoktur.

O zaman adalet zenginlerin haklarını koruyan, cezalar ve cezaevleri yoksulları sindirmeye yarayan araçlar mıdır? Neden vatan tabir ettiğimiz ve zengin insanların mallarını koruma ve gerektiğinde ölme görevi yoksullara düşer?

Yeryüzünde istisnalar dışında zenginlik diye tabir edilen şeyler miras olarak alınır ve miras olarak bırakılır. İnsanlar çıplak olarak dünyaya gelip, kefenin cebi de olmadığına göre nasıl böyle bir düzene razı olabilir?

Yanıt açık: Binlerce yılda oluşturulmuş hukuk, din ve adalet kurallarıyla. Madem küresel ısınma, dünyanın sonunun yaklaşması gibi şeyler samimiyetle dile getiriliyor, bırakın artık bundan sonra olsun, kaynakları eşit olarak kullanılsın.

Etkili tedavi uygulanmadığında, bipolar bozukluk olguların yaklaşık %10-15′inde intihara yol açabilmektedir; bu da bipolar bozukluğu en ciddi ve ölümcül psikiyatrik hastalıklardan biri yapmaktadır. Bipolar bozukluğu olan kişilerin erken tanı ve uzun dönemli tedavisi intihar riskini azaltmak için son derece önemlidir.