Shakespeare Z Kuşağından Olsa Tenori-On Çalar mıydı? yazısına yapılan yorumlar

haber tarafından

haber — Wed, 06 Jan 2010 00:29:32 +0000

harika bir makale olmuş elinize sağlık ve başarılarınızın devamını dilerim.

seher tarafından

seher — Wed, 16 Sep 2009 18:30:49 +0000

ilk cümleden insanı içine çeken yazılardan olmuş…
tebrikler..

Forex tarafından

Forex — Wed, 25 Mar 2009 23:59:27 +0000

tenori-on gerçekten keyifli bir ürünmüş.

işitme cihazı tarafından

işitme cihazı — Wed, 10 Dec 2008 12:36:00 +0000

güzel yazıya ne denir ki

forex tarafından

forex — Tue, 25 Nov 2008 10:47:33 +0000

emeğinize sağlık çok güzel bir yazı

konteyner tarafından

konteyner — Fri, 19 Sep 2008 11:59:33 +0000

harika bir makale olmuş elinize sağlık diyorum.

Uğur Özmen tarafından

Uğur Özmen — Sat, 06 Sep 2008 07:21:30 +0000

Sevgili Tunç,

Sen “uzun yazıları okumuyorum… sıkılıyorum” de. Benim yazılarımı görünce “uff, abi sen yazarken sıkılmıyor musun” de…

Sonra da al eline klavyeyi, döşen de döşen. Ellerine sağlık, beynine sağlık. Çok keyifli ve güzel. Ama sayende uzun yazamaz duruma geldik. N’olcak şimdi?

Neslihan Küçüğkşabanoğlu tarafından

Neslihan Küçüğkşabanoğlu — Fri, 05 Sep 2008 15:45:02 +0000

Bukadar denk gelir….Bu yazı bana çok iyi eldi…Kendime getirdi….İnsan neler yaşıyor…Düşünün şöyle bir yaşadıklarınızı…Maddi manevi yıkılışlarınızı, yediğiniz kazıkları, sevdiğiniz birinin dönmemek üzere başka dünyalara gittiğini, aklınıza ne gelirse…Neler yaşıyor insan..Ama zamanla bu yaralar kapanıyor…Herşeyi unutabiliyoruz az da olsa izi kalsa da…Öyle bir sistem olmasa, bütün bunlar insanı gerçekten yıkar…Yaşayamazdık…

BEN HAYATIMDA -EBİLMEK FİİLİNİ HİÇ OLUMSUZ ÇEKİMLEMEDİM….Ne olursa olsun…

Beni öldürmeyen Şey, beni güçlendirir…demiş….Nietzsche

NightShadow tarafından

NightShadow — Thu, 04 Sep 2008 22:02:19 +0000

Yazıda beynin unutması sevilen bir özellik olarak aktarılıyor. Bunu görünce daha önce güvenilir bir kaynaktan dinlediğim olayı aktarmak istedim.

Askerdeki bir gence, kafasının arkasına isabet eden şarapnel parçası zarar veriyor. Beynine -yanılmıyorsam arka taraf olduğu için beyincik oluyordu- aldığı bu hasar ile genç unutma becerisini yitiriyor. Evet beceri dedim, çünkü önceleri çok hoş gelen bu durum -yani hiç bir şeyi unutmamak- bir zaman sonra çok büyük sıkıntılar yaratmaya başlıyor. Beyinde, kısa bir süre sonra unuttuğumuz ufak çevresel faktörler hiç bir şekilde silinemediği için bellek doluyor. Bu sebepten ötürü asker kafayı yemeye başlıyor. En sonunda dayanamayıp canına kıyıyor…

Beynin unutması yalnızca sevilen bir özellik değil, bence tapılası bir özellik. Olmazsa olmaz.

Yine de ince eleyip sık dokumak lazım, keşke dememek için ;)

Tuncay Tuncer tarafından

Tuncay Tuncer — Thu, 04 Sep 2008 06:17:56 +0000

Her zaman bir bahanemiz var.. Eğer o anda söz konusu olan şeyi yeterince istemiyorsak havanın sıcaklığından yaşımıza kadar bir şekilde bahane üretebiliyoruz.. özellikle azıcık emek harcamamız gerekiyorsa sığınacak bahanelerimiz, sarılacak dalımız mutlaka oluyor…

mesela sheakspear’in durumunda bizden birisi olsa, hemen bahane olarak bir atasözü ararız.. Aklımıza “ağaç yaşken eğilir gelir” mesela… tamam işte! O anda “öğrenmenin yaşı olmaz” demeyiz. “İşleyen demir pas tutmaz” gibi bir söz aklımıza gelip de, “ne varmış yaşımda” diye düşünmeyiz…

Tüm bunların hayatı sevmekle ile ilgili olduğunu düşünürüm hep.. elimiz ayağımız tuttukça, sevdiğimiz, hoşlandığımız bir iş de olunca, 40′ına da gelsek yaşamayı sevdikten sonra hep 18′inde değil midir beynimiz… Fiziken olmasa da…