Death Magnetic 12 Eylül’de Türküye’de de yayınlanacak. Bloğumda ayrıntılı bilgileri yazdım. ilk 2 single’ını dinlemek ve promosyonlardan faydalanmak için Mission Metallica üyesi olabilirsiniz. Bilgi için burdan buyrun :)

Metallica da iyiydi tabii ki. ;)

Sevgiler

kampanya sonucunda iki 100 bir 10 dört adet de 1 ytl bağışlanmıştı kampanyaya… dönüş biletine de limiti sona dayanmış kredi kartının hediye puanı yetince kalmamıştı engel…

konsere sabah 10 da geldim, arkadaşlarla oturduk samiyen önünde.. kampanyadan alınan 15ytl lik freeshoptan bulduğum en ucuz iskoç viskisini içmeye başladık. ama herkes saha içi benim numaralıydı bilet, karton hazırladım takaslık bilet diye… ses çıkmadı. kara borsacılara gittim, burun kıvırdılar.

biraz ilerde iki emo, sevgililerimizden ayrıldık bilet satıoz, kahrolsun bu kızlar dedi. kahrolsun dedim bende.. sordum ne kadar? 50… tamam alıyorum derken, kahrolması gerekenin kızlar değil fırsatçılar olduğunu anladım. 55 dedi kel kafalı bi abi… 60 ver sana veriim dedi emokid, çıkardım parayı, son 60 vardı cepte…. tam tuttum bileti, bu kel 65 verdi… o bilet elimden kaydı gitti =/

sonra bir karaborsacı yanaştı, bilet mi lazım? takas etçem ama dedim, kimse almıor numaralıyı dedi. e üst kat, hemde en ön sıra dedim… almadı. 20ytl veriim üstüne dedim, kurtarmaz ama maksat hayır olsun diip verdi bileti.. (hayır olsun ne dielim =p )

sonra baktım gruptaki arkadaşlarla kapılar ayrı… 3ümüz stadın sol tarafından giricez, gittik sıraya.. iyiki de gitmişiz, ilk açılan kapılardan biriydik. koştuk en öne, oturduk demire… sonra grubu toparladık…

swordu izledik önden. ama sonrasında nasıl bir sürü psikolojisine kapıldıysak, bi arkadaş çıkmaya başladı, çıkalım dedi, yanımdakiler de çıkmaya başladı kalabalığı yararak.. ben de sürekli sorgulamama rağmen çıkmaya devam ettim.. çıktık en önden, ben neden soruma tatmin edici bi cevap bulamayınca sinirlendim.. ve ağlamaya başladım, görünmesin diye de uzaklaştım gittim.. ama durmuordu. e sen çocukluğundan beri dinle, 3. sünde yakala grubu, taa kıbrısdan mucizevi bi şekilde gel. ve en öne kadar ulaşmışken çık yerinden… çok oturdu.. pentagramda sakinleşmeye çalıştım sağda solda..

down için önlere gittim, baya bi yardım.. en son demirle aramda 3 kişi vardı. durdum ilerlenmiyordu daha.. ama down konserini hayal meyal hatırlıyorum.. çökmüşüm yere sonrasında uyumuşum bi yarım saat oturduğum yerde..

uyandığımda çevreme baktığımda gördüğüm manzara ise unutulmazdı. tamamen dolu bir saha içi, tamamen dolu bir ali sami yen cehennemi.. tribünden gelen seslerden deplasman baskısının ne olduğunu anladım.

alisamiyen’de izlediğim maç sayısı 5-6 dır. ama özellikle bir barcelona maçım vardır, 2-1 yenilip berbat oynadığımız. çok sinir olduydum, tribünlerde sıfır tezahürat. o geldi, bu taraftar la o maçı bile kazanırdık =) o da alisamiyen mucizelerimden biriydi. 2 gün öncesinde tanıştığım bir uzak akrabamın, ağzından çıkan bir sözü sonrası kapıda 4 katına alınan biletlerle girilip izlenmiş bir maç… unutulmazımdı ama.. zaten o stad =))

ama o staddaki taraftarları hiç bu kadar güzel görmemiştim.. bu seferkiler metallica taraftarıydı.. formalar siyah, forma yazıları beyazdı. kafamın etrafında 6 tur meksika dalgası döndü. ağzımdan akan suları kolumla silerken bir anda stad karardı…

ondan sonrası anlatılacak birşey değil… sadece çıkarken staddan bi arkadaşın bomba patlamış demesiyle kendime geldim. o bomba da ali bulaç gibi denyoların oyuncağı oldu ya, allah nasıl biliyorsa öyle yapsın bu zavallıyı da..

neyse, altına bi iki satır yazıyım dedim, bunlar çıktı.. ne zaman istiyordum yazayım da başlayamıyordum… şimdi durmassam tüm blog u ele geçiricem, ondan duruyorum =)