İşte o yazı:

Beyaz Gelincik dizisinde eroin satıcısı rolünü oynayan tiyatrocuyu, yolda pataklamışlar, “şerefsiz seni” diye…
Karagümrük Yanıyor dizisi yayından kaldırıldı apar topar… Çünkü, bir ağır abi, Karagümrük’ü yakacak adam, anasının karnından doğmadı” diye telefon etmiş…
Sıkıyorsa kaldırma!
Sağır Oda dizisinde de, Hrant Dink’ten sonra “bir büyük suikast daha olacağı” açıklanmış… Gazeteler işi ciddiye aldı, savcıları göreve çağırıyor.

Sırf bu üç örnek bile yeter…
Millet, dizileri gerçek sanıyor.

Bakın trajik bir kıyas…
Gerçek kahramanların, gerçek şehit ailelerinin, gerçek anılarını anlattıkları Kan Uykusu belgeseli ile… Rol icabı kahramanların, rol icabı hastalıkların, rol icabı aşkların anlatıldığı Binbir Gece dizisi…
Aynı gün, aynı saatte yayınlandı.
Gerçekleri 5 milyon kişi izledi.
Rolleri 44 milyon kişi.

Sorsan, herkes şehitlere ağlıyor!

Üstelik…
Lösemili evladının ameliyatı için 150 bin dolara patronuyla yatmak zorunda kalan annenin durumuna kahrolduk hepimiz…
Salya sümük ağlayan ağlayana…
Halbuki, LÖSEV’e başvursa, tedavi masrafları karşılanıyor.
Patrona vermeye gerek yok yani.

Kimin umurunda…

Susurluk’u Kod Adı’ndan, Türk-Yunan ilişkilerini Yabancı Damat’tan öğreniyor millet… Milli mücadeleyi Kırık Kanatlar’dan, Menderes’i Hatırla Sevgili’den…
Ermeni meselesi, Popstar Alaturka’da Bülent Ersoy tarafından masaya yatırılıyor…
Gençlerimiz, bizim derin devletin sırlarını Kurtlar Vadisi’nden, Amerikan derin devletinin sırlarını 24′ten çözüyor…
Bak Beşinci Boyut’a…
Öbür dünya orada.

Çünkü bu ülkenin gerçekleri, bu ülkenin yakın tarihi okutulmuyor, bu ülkenin okullarında… Gizleniyor.
E bu durumda ne oluyor?

3-5 tane uyanık yapımcı ile 3-5 tane senarist eğitiyor… 72 milyonluk milleti.

Televizyon okul oldu, öğretiyor…
Dizilerin gerçek sanılması ondan.
Hatta…
Çocukların para için kafasını yılanların içine sokması, keçi memesinden süt emmesi ondan. Onun için kuyruğa giriyor kariyerli dansöz olacağım diye… Onun için iki şarkı söyleyince sanatçı olacağını zannediyor.
Anlatmazsan…
Anlatırlar.
Onun için rekor kıracak Kurtlar Vadisi.

Medya değişecek, artık çok daha fazla seçeneğimiz var. Bir tane film seyretmek için eli tane orkit ve çokonat reklamı seyretmek zorunda değilim. Alternatiflerim var ve kullanıyorum. Televizyona ise PS2 bağlı.

Çok basit olarak düşünürsek, TV reklamlarının geri dönüşünü almayan, bunun satışlarına yansımadığını gören senelerin reklamverenleri Ülker, PG, Turkcell, vs. onca parayı ya tutarsa diye defalarca aynı mecraya harcamak istemez.

Belki Türkiye ortalaması dışında yer alan insanlar olarak eğitim seviyemiz, ekonomik ve sosyal statülerimiz, bilinç düzeyimiz, bu kadar basitçe yapılmış, gözümüze sokarak yayınlanan ve ekran kirliliği dediğimiz olaya yol açan reklamları yadsımamıza sebep oluyor ve gerçekten hedefe gitmediğini düşünüyoruz bu çalışmaların. Ancak ne yazık ki hedefi tam da 12′den vuruyorlar. Hatta en kötü prodüksiyonla, en az para, akıl ve zaman harcanarak yapılanlar, belki de bu kadar kötü oldukları için en akılda kalıcı olanlar oluyor. Yani “Reklamın iyisi kötüsü olmaz.” deyişi hala geçerliliğini koruyor.

Biz ne kadar TV izlemediğimizi, hatta TV’nin bile olmadığı evlerin yayılmaya başladığını düşünsek de, Türkiye’nin gerçek TV izleyicileri bizden çok daha fazla. Bu nedenle de biz ister izleyelim, ister izlemeyelim TV reklamcılığı daha uzun süre gücünü koruyacak diye düşünüyorum.

Özlem

Bence TV insanların hayal gücünü geliştiriyor ama bunun yanı sıra insanlara hayalleriyle yaşayabilmeyi öğretiyor, ben bunu doğru bulmuyorum. Biz insanlar gerektiğinden fazla televizyon izlememeliyiz onun yerine eğitici ve öğretici kitaplar ve romanlar okumak son derece faydalıdır diye düşünüyorum.

Televizyon doğru kullanıldığında çok çok yararlı olabilir, örneğin dünyanın neresinde ne olduğunu öğrenebilir ve ne olmuş ve ne olabilirmiş gibi sorulara cevap bulabiliriz. Bence çok eğitici yönlerid e var televizyonun ama benim gözlemlerim kadarıyla insanlar eğitici ve öğretici kanallara ve programlara önem vermiyor daha çok hayal ürünü olan kanal, program veya diziler izleniyor.

Bence o tür brogramları izlemek yerine ayağa kalkıp televizyonumuzu kapatım ve elimize vakit kaybetmeden kitap alalım, bence daha faydalı ve eğitici olacaktır. Daha aydınlık bir TÜRKİYE’nin yolunun kitaplarda saklı olduğuna inanıyorum ve KİTAPLAR İNSANLARIN DOSTUDUR sözüne de yürekten inanıyorum.

Saygılarımla.

İşte bu! Aslolan ‘biziz’ Bunu girişimci ruhu ve yaratıcı fikirleriyle besleyenlerin kazanacağı bir dönem başlıyor.

Banka şubelerinin, restoranların, elektronik mağazalarının 30-40 yıl sonra tamamen kaybolacağını savunduğum öngörümün içine TV leri de eklemeden duramayacağım:)

Ancak olayı uzun vadede analiz edersek nasıl ki TV nin ilk yaygınlaştığı yıllarda sinemanın işi bitti diye tahminde bulunanlar yanıldı ise bugün de teknoloji ve internet ile TV nin yıldızının söneceğini düşünenler yanılabilir.

Bir de ülkemize has bazı gerçekler var ki reyting uğruna şiddet-yarışma programı-sabah programı gibi düzeysiz programlara rağbet eden belli bir kesim var ki ileriye dönük her türlü tahmini boşa çıkarabilir.

ilk televizyonumuz şablorenzdi:) siyah-beyaz. bir de regülatörü vardı:) galiba onu voltaj gelgitlerinden koruyordu. babam ekrana bir tür mavi plastikten 2. bir ekran takıyordu. ya görüntüyü netleştirsin ya da gözümüzü korusun diye. anımsayamıyorum?

o günlerdeki televizyon, internetin bugün bulunduğu noktaya eşit benim için. çok küçüktüm. babam kuş uçmaz kervan geçmez bir yerde öğretmendi. o küçücük köyden dünyaya hatta evrene açılan bir kapı idi televizyon.

Üniversite yaşına gelene dek deniz görmemiş biriyim. ama karşılaştığımda hakkında yeterince şey biliyordum. televizyon sayesinde, deniz benim içimdeydi.. cosmos’a, su altı yaşama ve kuantum fiziğe dair bildiklerimi, okuldan değil tv den öğrendim. hiç tenis oynamadım ama, tenis maçı yönetebilirim. öyle çok şey öğrendim, öyle çok şey borçluyum ki ben televizyona.

o dönemde TRT genel müdürü olan rahmetli İsmail Cem’den Allah razı olsun.. ilkokul öğretmenim çizdiğim “gelini” lahanaya benzeterek bana gülüp, kırık not verdiğinde.. İsmail Cem’in televizyonu bana “bir gelini” istediğim gibi hayal edip, istediğim gibi çizmekte özgür olduğumu.. bir çimen çizdiğimde de o çimeni (hele hele yeşil boyam bittiyse) kesinlikle yeşile boyamak zorunda olmadığımı, çünkü o çimenin “benim” çimenim olduğunu söylüyordu.

belki de bugün herhangi bir öğretmenden çok, İsmail Cem’in katkılarıyla kimsenin “ortalama Türk” tanımına girmiyorum. çok şükür!

benim gibi nitelikli bir tv izleyicisi iseniz, şu haliyle bütün ulusal kanallar size akıl almaz derecede “kısa” ve “dar” gelecektir.. yine, Türkçe dışında dil hakimiyeti olmayan, benim gibi biri için yazıda geçen tüm o aletlerin yazık ki pek anlamı da yok.

Teknik servis sorunu olsa da Digitürk olağanüstü özellikle yabancı tolkşovlar için Digitürk’e teşekkür borçluyum.. komedimax için.. yeniden Kolombo için.. yeniden Müfettiş Mors için.. Mis Mörpıl için.. CSI’ler için.. “the lost room” için, kanal 59- 81-82-83-84-92 için.. hem dublaj yapıp hem de alt yazılı orijinal dil seçeneği koydukları için.. İngilizce konuşmaları takip edersem, alt yazıda çeviri hatası olup olmadığını anlayabiliyorum:( Digitürk çevirileri, asla cnbc-e çevirileri gibi sorunlu değil. bunun için de ayrıca teşekkür etmeliyim.

geçenlerde izlediğim “orijinal” yemekli tolkşovda da Holivud oyuncuları kahkahalar atarak sizin sorduğunuz soruyu soruyorlardı birbirlerine. “siz hiç evine reyting ölçüm cihazı takılmış birini gördünüz mü.. ben görmedim.. ben de.. ben de.. ha ha ha”

ben de!