tşkler.

bir resim düşünün.. güzel bir kelebek kanatlarından açılıp duvara çivilenmiş İsa’nın çarmıha gerilişi misali.. Resim gerçekten güzel ve içimden gelenleri yorumladım. Resmin bana anlattığı, güzellikleri sergileme sevdasının güzel olana nasıl acı verdiği idi.. Bana bunu anlattı, benim bakan gözlerim yüreğime bunu çizdi aman efedim resim anlık dışavurum ipuçlarına, yaşanmış farklılıklara anılarına ve bilinçli tasarlama süreçlerine dayanırmış, görünendeki sembolik etkinin aldanılabilirliği izleyenin gözünden sanatçının anlatmak istediğini farklılaştırabilirmiş salt görününeni değerlendiren izleyici sanatçıyı şaşırtırmış, 90 lardan bu yana resmedilen kelebek hayvanının sembolü ve zenginliği, değişimi ve kamuflajı sanatçıyı izleyenin algısından farklı bir yere götürmüş..

Yahu ben ne yaptım bilmeden?? Adamı bunalıma soktum! Kelebeği anlat desen 1 günlük kısa ömrümden bahsederim haydi felsefeye dalalım dersen carpe diem derim en fazla. Yok efendim Parnassiusun özellikleri hakkında fikir sahibi olmak bile bizi sanatçının algısına sadece bir nebze yakınlaştırırmış? Bunu sanatçıyım ben diye geçinen bir zihniyetten duymak ne kadar acı verici buyrun siz tahmin yürütün, varsın sanatta kavramsallık, objektiflik, düşünce özgürlüğü tartışmaları yapıladursun bünye neredeyse resmin altına yazacak sanat okulundan mezun değilsen eleşirel yorumunu hatta salt yorumunu kendine sakla diye..

Evet efendim benim 90lardan bu yana Parnassiusun ya da halk dilinde kelebeğin özelliklerini araştırmaktan ya da hayvancağızın kanatları üzerine düşünmekten çok daha farklı kavgalarım oldu bu dünyada! Sanatın özgürlüğünü seçme yoluna gitmiş birçok insan, zincirlerini kırıp. Sizin gibilere hiç ihtiyacı yok bu ülkenin yeteri kadar örümcekleşmiş beyin hapsederken kendi ağına bırakın sanatın yolunu açık kalsın!

Hayatı tersten yaşamak sıkıcı olurdu sanki, nezaman öleceğini (anne karnına dönüşü) bilmek ve tüm yaşamların aynı şekilde anne karnında son bulması… tek düze bir ölüm…

lafı çok geçti dokundurmadan geçemeyeceğim; güzel şeylerden birisi ise sigara içtikçe ciğerlerin temizlenmesi olurdu, kimse de sigarayı bırak diye üstümüze gelmezdi, zamanı geldiğinde kendiliğimizden bırakırdık zaten :)

peki ya hayat gerçekten yazıda ki gibi olsaydı bence biz insanoğlu tekrar hayat tersten olsa ne kadar güzel olurdu die düşünmeye başlardık.

bu arada sigara konusunda adamın üstüne gitmeyin. 100+ yaşına kadar yaşayıpta napcan, hem ölümün saatini biliyor muyuz [Allah uzun ömürler versin.]