O yüzden gerçek sonsuzluğa erişmeden Gerçek oyuna başlamadan Kendimize gelelim, oyunda kaybedenler olmamak için bu dünya sevigisinden (mal, mülk, para, hırs, şöhret vs.) vazgeçelim. Terk edeceğimiz bir şeyi sevecek kadar sevelim ki… (ki den gerisi size kalmış)

firmalarla dalga geçmek basit bir iş ama bunu bu kadar güzel ve duygulara hitap eden şekilde yapmak ve hele okuyucu/müşteri siteyi gezerken konuların ustaca birbirine bağlı olduğu yazıları okurken gülümsemesini sağlamak ise hiç de kolay bir iş değil.

ve ben eminim ki, pek çok firma sahibi huhcorp.u gezerken foyaları ortaya çıkmış olmasına rağmen kahkahalarla gülmüştür…

We have a meeting room with a big, round, expensive table.
When you hire us for marketing and consulting projects, we spend lots of time sitting around the table having meetings.

ve size de ekşi’ye göre teşekkürün çokçası olan teşekkürler, paylaştığınız için …

Doğru. Yaratıcılık önemli fakat asıl önemli nokta hayatı ciddiye almadan ama özenle yaşamaktır bence… Kendini hiç bir şeyden uzak görmemek gerek ve her şeyin bizim ulaşmamız için varedildiğine yürekten inanmak yeterli olacaktır.

Arkadaşım teşekkürler (konudan çok taştım sanırım:))

Geçen gün benden çok daha zeki olduğunu düşündüğüm iş arkadaşım bana ’sen niye aptala yatıyorsun’ dediğinde çok şaşırdım. Bunu farkettiğine göre sen benden zekisin dediğimde galiba beklemediği bir cevaptı. İkimizde güldük ve geçtik. O günden sonra adım akıllı bıdık kaldı ama olsun. Varsın birileri de aptal olsun…

Greg :çok doğru oyunu kazanmak için oyunu oynamak gerek.

Tüm samimiyetiyle demiş bence. Oyun kelimesi beni, hep kalbimden vuran bir kelime olmuştur. Herşey tüm bu yapılanlar oyunun devam etmesi için değil mi? Birileri üretecek, birileri üretilenleri sunacak, birileri üretilenleri satın alacak; oyun bu şekilde devam etmiyor mu?

Tüm bu olanlar içinde beni en çok ilgilendiren taraf bu paranın kimin cebine ya da hangi firmaların kasasına girdiği. Eğer dünyanın bir çok yerinde açlıktan ölen çocuklara, doğa ve çevre yararına, tedavisi bulunamamış hastalıkların araştırmalarına yine biz insanların yararına kullanılabiliniyorsa işte o zaman bana bir değil iki kere varsın aptal desinler.

http://www.kucukgoogle.com

Büyülenmeyin, büyülemeye de çalışmayın. Siz ne olduğunuzu biliyorsanız, elbet size hak ettiğiniz değeri verenler zamanla ortaya çıkacaktır.

Sadece insanın bir ürünü değil kendini belli sektörlere pazarlaması da bunun gibi bir şey bence. Türkiye’de yaşadığım dönemlerde Antalya’da eşimin çalıştığı baya büyük, böyle 300 kişinin çalıştığı ayda milyon dolar cirolar yapan bir kuyumcu turizm şirketin de bir imajmaker eleman almışlar. Sahipleri de yakından tanıdığım sevdiğim saydığım büyüklerimdi.

Ara, ara yaptığım ziyaretlerde birkaç kere karşılaştım bu arkadaşla da. Ama öyle bir arkadaş ki konuştuğu Türkçenin zerresini anlamak imkansız. Konuşuyor ama nece konuşuyor anlamıyorum. Cengiz abiye, patrona sordum yani, dedim niye aldınız abi bu adamı. Vallaha Volkan’cım baktık diğer rakiplerimiz de böyle bir çalışan yok. İşte onca şirket mağaza var topluca hepsinin dizayn mizayn işlerine bakar, ne bileyim. Yaa iyi de abi sizin zaten bir iç mimarınız ya da sürüyle mimarlarınız var, gereksiz bir harcama. Ya öyle deme Volkan’cım çok bilgili bir arkadaş gerçekten dedi.

Tabi ki ben işin peşini bırakmadım, çünkü adam herkesi salak yerine koyup kendini bir güzel satmış. Bir yerde durdurup sordum. Ne iş yaparsın sen dedim? Adam güldü, dedi bak akşam patronlar falan hep beraber vitrin yapacağız gel gör ne iş yaptığımı, aslında benim işim itiraz etmek ve sıradan şeyler yapmak, bu sıradan olan şeylere güzel bir kulp bulup kendimi değerli kılmak.

Akşam oldu vitrin yapılıyor, örnek bir tane ona göre hepsi değişecek yüzlerce vitrin var. Vip odaları var falan filan. Cengiz abi diyor yok Bülent bu böyle olmamış değiştirelim. Bizim meşhur imajmaker da yooo diye konuşmaya bir başladı adam en az 10 dakika. Yok efendim taşların bakışsal açılarının güncel transplantasyonu hususunda ki anlatım biçimlerinin yaklaşımları şöyleymiş. Gerçek göz görsel hizalarının olması gerekeni buymuş falan.

Kimse hiçbir şey anlamadı. Patron döndü bak Volkan görüyor musun adam ne kadar çok şey biliyor, helal olsun vallah dedi. Dönüp tamam Bülent kardeşim sen devam et usta olan sensin. Bizim çok sevgili arkadaşta bana yaklaşıp işte ben bu işi yapıyorum dedi, insanların kafalarını karıştırıyorum, salaklaştırıyorum sersemletiyorum ve değerli bir hale geliyorum. Yani aslında kendimi pazarlıyorum.

Greg Smith’in yaptığı da aslında bir yanda kendini pazarlamak. Amaç bu değil ama bir yöntem haline gelebiliyor bence. İnsanlar dünyanın her yerinde ve her pazarında birilerine güvenecek kişiler arıyorlar. Burada ise akıl kazanıyor diğer tarafın abartı yaklaşımını sadelikle ve onların beyinsiz olduklarını inkar etmekle pazarı kendi üstünüze çekiyorsunuz.

Fazla uzattım, özür dilerim.

Saygılar.