Adı üzerinde ön yargı yani başlangıç yargısı tahmin, kesin yargı değil. Başlangıç aşamasında da tahminde bulunmanın kimseye zararı yok.

Gelişmelere göre ön yargı değişebilir. Eğer değişmiyorsa ki bu sabit fikir olur, asıl tehlikeli olan budur.

Mesela ekmek…

Kaç çeşit ekmek var… Ekmeği nasıl pişirirsin.. Hamuru ne kadar bekletirsin eğer köylü bir kadın ya da ekmekçi değilseniz bilmezsiniz ama o ekmekçinin hakkında konuşmayı çok iyi bilirsiniz… Nasıl yaşadığını, neler bildiğini kendinizce bilirsiniz ekmeği güzel ama… dersiniz ama o ekmekçiyi tanıyamazsınız.. Ekmeği güzelse işine saygı duyduğunu, güzel değilse işini önemsemeyen biri olduğunu düşünürsünüz..

Ekmekçinin kitap rafında Dostoyevski’nin bir kitabını göseniz bile ihtimal vermezsiniz onu tanıdığınıza… Ama tanımak zamanla olur, kötü şeyleri göre göre bir insandaki iyi şeyleri hatırlayarak olur… Önyargı, biz en çok kendimize önyargılı davranırız…

O ekmekçiyle uğraşmayı bırakın bence.

ama genel olarak yazılarınız için konuşmak isterim. bunu bir süredir yapmak istiyordum zaten.

yazınızdaki alıntıdan hareketle: yazılarınızın içeriğini unutabilirim. yazılarınıza yapılan yorumları unutabilirim. ama yazılarınızın hissettirdikleri çok net ve kalıcı oluyor benim için. o sarsıntıyı ya da içimde oluşan sıcaklığı bir şekilde saklıyor beynim. bu benim kişisel becerimden değil, bu yazılar çok doğru notalarla yapılmış müzik eserleri gibi. ve gerçekten çok kuvvetli kreşendolara sahip.

ben sizin gibilerin Türkiye’de doğmasının kesin olarak Tanrı’nın bize bir lütfu olduğuna inanıyorum. anlayamadığım, sizi neden bu şekilde cezalandırdığı:)

son yazınızda nefesinizi kesecek anlardan söz ediyorsunuz. bir üniversitede ders vermek gibi bir şey de vardı içinde. onu da yapın tabii.. ama yaş yelpazesi daha geniş gruplara hitap edebileceğiniz bir şey daha olmalı bence.. bir tür workshop: akıl-fikir atölyesi..