Kendimi bildim bileli hiçbir reklamdan etkilenerek etkilendiğim ürünü sahip olmaya çalışmadım. Gözümü, gönlümü ve aklımı çelmeye çalışanlara karşı cevabım duruşumu bozmamak oldu. Suni dayatmalarının işe yaradığını söylemekte pek mantıklı değil. Bu dayatmaları işe yaramış olsa reklam yapmaya devam etmezlerdi, öyle değimli? Düz mantıkla ilerlemeye devam ediyorum. Daha çok reklam daha çok kazanç prensibini kabul etmiyorum, bir yerde reklam yapmaktan vazgeçilir. Reklamın yapılmayacağı o noktada herkese göre farklı olsada nihayetinde böyle bir nokta vardır! Bu noktanın olmasıda sözlerime devam etmek için yeterlidir. İnsanlar etkilenmedikleri için reklamlarından ipin ucunu iyice kaçırdılar beklide??? ‘’Ne yapıp edip bu insanları etkilemeliyiz’’ gibisinden anlamsız bir ısrar içindeler beklide. Kulağa saçmamı geliyor? Beklide saçmadır ama saçma olmama ihtimali olma ihtimalinden daha fazla ki reklamlar hala devam ediyor ve ben hala reklamlardan etkilenip o ürünlerin peşinden koşmuyorum. Daha dogrusu ben ve benim gibiler.

İnsan omuzlarının üstünde kaya taşımadığını bir şekilde ispat etmeli. Web’de bannerlardan fırsat bulupta sörf yapmak için örnek veriyorum, rahatsız oldugu bu durumu ortadan kaldırmak için önce düşünmeli ‘’ne yapabilirim?’’ diye ve bu sorusuna alacağı cevaplar doğrultusundada harekete geçmeli. Benmi yanılıyorum yoksa böyle düşünmekle???

Madem sinemada film izlemek için 30 dk bekliyor kişi, o halde seans saatinden 20-25 dk sonra salona giriş yapsın, öyle değimli? Diğer şeyler hakkında anlamlı yada anlamsız çözümler, fikirler sunmayacağım. Eminim herkes enaz bir çözüm bulabilir herhangi bir rahatsızlığı karşısında. Yeterki rahatsızlık doyum noktasını aşsın. Sinema salonuna 20-25 dk geç gitmek nasıl bir çözüm acaba? Kaçamak bir çözüm? Korkak bir çözüm? Kaypak bir çözüm? Çözüm olmayan bir çözüm? Bu sorulara cevabı az çok tahmin edebiliyorum, ama yanılmış olmayıda istiyorum. Bence önemli olan mücadele etmektir. İnat etmek, ayak sürümek demiyorum, dikkat edelim bu noktaya, mücadele etmek diyorum. Savaşmak diyorum. Mantıksız bir mücadeleden, mesnetsiz bir mücadeleden bahsetmiyorum. Zeki bir insansınız, demek istediğimi anlayacağınıza eminim.

Kişinin her şeyden önce birey olduğunun farkında olması lazım. Bu bilinçte değilse, gördüğü her reklamdan etkilendiği gibi başkalarının anlattığı her şeydende, okuduğu her yazıdanda olumsuz yönde etkilenir. Kendisi bunun farkında olmayabilir, ona göre iyi şeyler öğrenmiş olabilir. Başarılı düşüncelerle tanışmış olabilir. Faydalı bilgiler edinmiş olabilir ama gerçek gerçektende böylemidir? Hiç sanmıyorum hatta eminimki böyle değildir.

Reklamlarda görülenlerden etkilenmek bu kadarmı kolay? Sexi kadının biri bilmemne marka bir ürünü mantıksızca reklam ederken, ürünemi yoksa kadınamı baktığı belli olmayan erkek izleyiciler ve o kadını kıskançlık dolu bakışlarla izleyen kadın izleyicilerin kafasında bir anda düşünce balonu oluşup içindede ampülmü yanıyor yani hemencecik? Bumu yani. Belki öyledir beklide değildir. Hangisini seçeceğiz şimdi? Sen bunun öyle olduğunu söylemişsin.

Yazmış olduğun yazı aslında bir çeşit reklam! Yazının altını dolduranlarda reklamla tanışan beyinler(ben dahil), ve reklamla tanışanların duygu ve düşünceleride yazınızın altında yatıyor. Eleştirdikleri, beğenmedikleri ve istemedikleri şeyler oluvermişler ama farkında bile değiller ve değilsin!!!!! Çok acımasız olduysa özür dilerim, amacım bu değildi…

Müsadenle yazının bir cümlesini alıntı yapacağım. “Reklamlar bizi biz olmayan kişiliklere sokuyor.” Katılmıyorum bu cümlene. Reklamlar kendileri olamayan kişileri olmadıkları kişiliklere sokuyor, çünkü kişi kendisi olabilmeyi başarabilirse hiçbir sistem onu değiştiremez!!! Yazındaki pekçok konu hep bu noktaya gelip dayanıyor, tek tek örnek vererek şimdiden yeterince uzun olan yazımı daha şişirmek istemiyorum.

Seçim konusundada bir iki laf etmeden edemeyeceğim. İşimiz gerçektende zor, sürekli birşeyleri seçmek zorundayız. Ama nihayetinde insanız ve insan demekte seçimler silsilesi demek! İnsan olmayı seçmedik sadece, kalan herşey için seçim yapacağız. İşimize gelsede gelmesede. Seçim yapamayanların ne olduğunu ise söylemeyeyim, ayıp olur.

Seçimlerimiz her ne konuda ve konularda olursa olsun doğru düzgün seçim yapabilmek bizim elimizde! Doğru düzgün seçimler yaptığımız sürecede ikinci bir hayata ihtiyacımız yok. Dediğim gibi seçmeyi bilmiyorsa insan elbetteki seçimden hoşlanmaz, gayet normal buda…

Kral ısrar eder. “Ne istersen iste sana verebilirim. Ben güçlü bir kralım. Yerine getiremeyeceğim hiçbir dileğin olamaz” der. Bunun üzerine dilenci, elindeki kâseyi krala uzatır ve “bu kâseyi herhangi bir şeyle doldurabilir misiniz?” diye sorar. Kral bir kahkaha atar ve vezirine kâseyi altınla doldurmasını emreder. Kâse dolup taşmakta ama sonrasında hemen boşalmaktadır. Altınlar, buhar olup uçmaktadır sanki. Kralın onuru kırılır.

Bir dilencinin kâsesini dolduramadığı ülkede kulaktan kulağa yayılır. Giderek pırlantalar, elmaslar, yakutlar akıtılır kâseye. Ne var ki kâsenin dibi yoktur sanki. Dolup taşmasına rağmen kâse sürekli olarak boş kalmaktadır. Kral yenik düşmüştür. Dilenciye yakarır: “Tamam, tamam sen kazandın”. “Dileğini yerine getiremedim ama lütfen bana kâsenin neden yapılmış olduğunu söyle” der. “Çok basit” diye yanıtlar dilenci. “İnsan dimağından yapılmıştır.

Yani insanın arzu ve isteklerinden. Doymak bilmez oluşu bundandır. Bu gerçeği bir kez kavrarsan yaşantın değişir. İstek dediğin nedir ki! İstek ulaşılana kadar, belli bir süre heyecan veren bir duygudur. Örneğin bir iş istersin… Bir araba… Ev… Eş… Bir başka şey!.. Tek tek her birini elde ettiğinde, her şey anlamını yitirir. Neden? Çünkü beynin, aklın onları dışlar. İş senin, araba da garajdadır ve artık istek uyandırmamaktadır. Heyecan, onu elde ettiğinde sönüp gitmiştir.

Gene boşluğa düşer, yeni bir istek yaratmak zorunda kalırsın. İstek doyumsuzluk uyandırır ve giderek bir ’dilenci’ olursun. Bir istekten bir diğerine çırpınıp durursun. Amacına ulaşır ulaşmaz bir yenisini yaratırsın. İsteğin bu yönünü kavradığında yaşamının dönüm noktasındasın demektir. Bu durum ancak seni mutlu edecek şeyleri dışarıda değil, kendi içinde aradığın zaman gerçekleşir. Ve gerçek tatmine ve mutluluğa ancak o zaman erişirsin” der.

Gerçek mutluluk insanın içinde ve kendisinin elindedir. Mutluluğu ve başarıyı yakalayamayanlar, hatayı başka yerde değil kendi içlerinde aramalıdırlar. Bir şeyi elde etme hırsı değil, elde ettikten sonra da onu istemeğe devam edebilme becerisi yaşamı anlamlı kılar. Bir kralın dilenciye, bir dilencinin de krala dönüşmesi an meselesidir.”

Bir televizyon yayını veya bir internet sitesi benim elde ettiğim hizmetin karşılığını ödemediğim bir mecradır. Bu sebeple bu alandaki reklamlarla sorunum yok. Ancak, karşılığını ödediğim halde reklam göstererek benden çalan (örneğin sinema reklamları) reklamlara fena halde kızgınım. Böylesi biraz kerizlik, biraz da hakkını arama kültürümüzün eksik olması.