Kur’an ne güzel bir kitaptır ki içinde hiçbir teoride bulunmayan akılcılık, bilim, bilgi var. Kur’an-ı Kerim öyle bir kitaptır ki içinde büyük patlama (big bang) var, kıyamet var.

Yaşantımızı medyanın dolayısı ile reytingin yönetmesine izin vermesek de Kur’an-ı Kerim’e yönlendirsek ruhumuzu, bu dünya en azından kendimiz için yaşanılabilir bir dünya olacak.

Bizim maneviyatımız giydiğimiz elbiseler, bindiğimiz arabalar, yediğimiz yemekler olmuş.

Tiki takılan gençliğe 500 sene önce “İbrahim’in delileri” diyorlardı ki İstanbulu fethettiler. Şimdiki genç nesil (tabir-i caiz ise “yeni jenerasyon”) çoktan fethedilmiş beyinler ile dolaşıyor.

Bu sadece başkalarını aşağılayarak meşhur olmuş birisine aşağılanmak üzerine uygulamalı olarak verilmiş filozofik bir derstir. Keşke bizdeki medya pisliklerini de stüdyoya çağırıp kovarak aşağılayan onları, fikirsiz nifirsiz sürüler önünde kredisini azaltarak aslına rücu ettirebilen birisi veya birileri olabilseydi.

Aslolan ve gözden kaçan şudur ki; Programcı neler yapabilir?

a) Bu adamı seyretmeyin der ise, reklamı olacak seyredilecek.
b) Hiç bahsetmese böyle birisi fikirsiz ve nifirsiz sürüler önünde adam statüsünde dolaşacak.
c) Çağırıp iknaya veya programın kötü yanlarını anlatsa, adamın daha da reklamı olacak çünkü nirengi noktası olmayan bir kişi ile tartışıyorsanız kitlelerin kabul ettiği haklılığı tartışılmaz bir zafer için ondan daha aşağıya inebilmeniz gerekir.
d) Eğer başkalarını aşağılayarak şöhret olan ve para kazanan birisine verilecek en güzel cevap bence budur. Onu ihtimalini düşünmediği bir tarzda başkalarının önünde aşağılamak.

Yapılabilecek en iyi şey yapılmıştır. Böylece fikirsiz nifirsiz sürüler ilahlarının saman alevi olduğunu görmeliler.

Saygılarımla.

Tunç abi yine güzel bir yazı, teşekkürler…

Mantıklı olan Maslow’unki ama kanun değil işte, herkese göre değil bu hiyerarşi.

Aslında bir de şunu düşünmek lazım: Adamın temel ihtiyaçlarını karşılaması için daha tepedeki ihtiyaçlarını gidermesi gerekiyorsa öyle yapar. Söz gelimi, eğer ünlü olmadan yemek bulamıyorsa ünlü olmak zorunda…

Kafanızı karıştırmayın :)

Zaten o özelliklere sahip biri zaman değiştikçe ancak yaşam şartlarını değiştirir, sahip olduğu vasıfları değil. Şahsen bizzat şahidim. Beni deli eden sabrına, inceliğine, yaratıcılığına ve insanlığına.

Bu arada maske takıp halk arasında amniyane tabirle döneklere gelince, bu gün olmazsa yarın, yarın olmazsa bir ay sonra ya da 5 yıl sonra, ama eninde sonunda, gerçek yüzlerini ortaya koyarlar.

Maslow’un kriterlerine uymayan biri olarak çevirip bu soruyu kendime soracak olursam; bu zamanda ayda sana 100 milyar maaş deseler, bunu sölerken kendimden nefret ediyorum ama, döneğin alası olurum.

Kendini gerçekleştiren insan, kimseden çekinmeden davranan insan değil, kimin ne düşündüğüne nötr kalarak davranan insan bence. Şov dünyasında sürekli olmaya çalışan bir insanın kimsenin düşüncesini önemsememesi mümkün değil, sonuçta olayın kendisi zaten diğerlerinin ne düşündüğü.. Dolayısıyla çoook kocaman bir maske var..

Bir de, kendini gerçekleştirmiş insanın gerçeği, kendisini ve diğerlerini olduğu gibi kabul etmesi var. Benim kafamı en çok bu karıştırıyor. Bir şeyi kabul etmek, onu değiştirmek için harekete geçmemek mi demek oluyor? Bence hiyerarşide yukarı doğru çıkmanın temel yolu bu ayrımı yapabilmek. Çok sevdiğim ve herkesin bildiği bir söz vardır:

“Tanrım, bana değiştirebileceğim şeyleri değiştirmek için cesaret, değiştiremeyeceklerimi kabul etmek için sabır ve ikisi arasındaki farkı anlayabilmem için bilgelik ver..”

Tabii böyle hiyerarşik yapılar ortaya koyunca sanki aşağıdan yukarıya zırt diye çıkılabilirmiş, bunun için de üç tane kişisel gelişim kitabı okuyup bunu bilmek yeterliymiş gibi görünüyor. Insan doğası, herşeyde olduğu gibi burada da kolaya kaçıyor, kolay yoldan zengin olmak gibi kolay yoldan “ermek”.

Oysa bu çok ciddi bir dönüşüm, kan ter ve gözyaşı gerekiyor insanın dönüşmesi, kendini gerçekleştirebilmesi için..

Bu tabii ki kitap okumamalı ya da kitaplar bir işe yaramıyor demek değil. Sadece, “kendini gerçekleştirmek” kavramı da herşey gibi içi boş ve moda olabilir. Ama bence bu da kötü bişey değil, sadece yine maskelere aldanmamaya dikkat edelim..

Aslında başkasının maskesi de beni ilgilendirmez, beni kendi maskem ilgilendirirse sadece, yeterli. En zoru da onu farketmek..

Ben kıytırık (aslında fazla aşağılamış oluyorum, özür dilerim) bir rehber öğretmen olmak için kaç senedir okuyorum ve hâlâ altı senem var.. Ne acı! Neyse! Sağlık olsun!

Sonuçta o hiyerarşi kalmadı..