Dünyada en iyi üniversite sıralamasında başı çeken ülkelerde bu sorunun olmadığın mı düşünüyorsunuz? Maalesef yanılıyorsunuz. sex and city, the OC gibi dizileri bize kim sunuyor? hiç düşündünüz mü? “Değer” kavramını tanımayan bi gençlik yetiştirilmesine seyirci oluyoruz.

Biz kendi değerlerimizi reddetmeyi “modernlik” sayıyoruz. Kendi öz değerlerimize sahip çıkmadığımız sürece bu yozlaşma devam edip gidecek. topu hep taça atmaya, televizyon ve medyayı suçlamaya devam edeceyiz.

herkes üzerine düşen sorumluluğu yerine getirmeli. değerler eğitiminin üzerinde durulmalı. Bir eğitim bilimleri uzmanının naçizane yorumudur.

selamlar…

Mesela Tunç abinin yazısındaki tecavüzcüler neden toplumumuzda var biliyor musunuz? Sizin o aşırısını gördüğünüz kısmı, doğu bölgemiz %1′ini göremiyor. Hala Malatya’da, Sivas’da, Tokat’da vs. bir genç kız arkdaşını dışarıda öpemiyor. Bu baskı da fırsatını bulur bulmaz tecavüze dönüşüyor.

Ülkemizde kesinlikle cinsellik olayı serbestleşmelidir. Ve belirtiyim ben Sivas’dayım ve bahsettiğiniz olayların hiç birini ne duydum, ne gördüm. 19 yaşındayım ayrıca. Demek istediğim bir kaç burcuva gelmiş burada kendi aralarında kendi sorununu konuşurken bunu ülkeye mal etmiş.

Kimisi tv’yi yasaklayalım demiş;

Cuzo:

“TV’yi yasaklamak lazım, sex ve şiddeti körüklemekten başka işe yaramıyor. TV seyretmeyen çocuklar daha sağlıklı, hem bedenen hem aklen.”

Kimisi sevgilisine seni seviyorum demenin ayıp bir şeymiş gibi geldiğini ve bunun doğru olan olduğunu belirtmiş.

Ülke:

“Doğallık mı bu kızın davranışı şimdi? Peki şu lanet olası çoğunluk nerde saklanıyor, ‘abi bugün kız geldi kendi bana teklif ettiii’!!!! Ben hala sevgilime seni seviyorum derken bile yer yarılsa da içine girsem karmaşasındayken..”

Sosyal, yeterli bir eğitim almış biri bu sorunları yasaklama olmadan çözebilir. Tv’yi yasakla, çoçuğun deli gibi ilgi duysun, eline geçti mi bırakmasın tv’yi. Ya zaten temel yanlış; kötü tarafı varsa yasakla. Televizyon zekayı ve kültürü çok hızlı geliştiren bir araçtır. İnsan beyni tv izlerken en fazla kısmını kullanır beynin. Burada önemli olan seçici olabilmektir.

Bakın bazı adult siteler ülkemize yasaklanmış. Ve eminim buradaki yorumların sahipleri bunu kesin destekler.

Neyse ben derdimi anlatamam. Çağdaş bir Türkiye istiyorum.

Turkiye Turk ve ISLAMI bitirme operasyonu basariyla devam etmektedir. Merak etmeyin yakinda istediginiz hersey olacak, ingiltere icin “dunyanin en cok gayrimesru cocuk yapilan” veya “evlilik disi iliskinin en cok oldugu yer” diye denilip durulur harbiden de oyledir havasi gibi insanlarin ar namusu midesi de oledir ama yakinda onlari gececegiz daha bir cocuk ergenlige girmeden cinsel iliskiye girecek, 8_10 yasindaki kizlar hamile kalip kurtaj yaptirip arti bunu bir nevi yasallastiracaklar olur bole seyler diyecekler, yasallastiricaklar deyince bunu kasteddim.

Neyse ben yatiyorum ama fikirleri en azindan aktarmama, yazmama neden olan artik bu konuyu acan her kimse, tesekkur ediyorum, iyi geceler…

Şuna ne demeli peki; 4 yaşındaki bir erkek cocuğu bana aşkından bahsediyor.

Artık normal dizi veya klipler bile porno filme dönüşmüş. Peki sorun kimde? Buna izin verenlerde. Bir şeyler yapılmalı ve bunlar engellenmeli. Tv’de o mankenleri gördükçe zayıflamak isteyipte ölenler var. Hem de her geçen gün artıyor.

Benim 9 yaşında kız kardeşim var. Artık o bile spor yapmalıyım zayıflamalıyım falan diyor. Nedeni bu sorumsuz kendi menfaati için çalışmalar hazırlayan bu milletin insanları. Artık dur demeliyiz.

Lütfen kanal yöneticileri özellikle sizler bir çeki düzen verin. Haberlerde bile artık magazin var. Yeter. Küçük kızlara da hak verin.

Heralde çocuğum olsa okutmam eğer bu böyle devam ederse…

Öteki yüzümüz meydanlarda erkeklere teklif veriyor. Üzgünüm ama bunlardan hoşlanan erkek sayısı az değil. Medeni diyorlar, cesur diyorlar bol keseden mertlik sıfatları dağıtıyorlar.

Arkadaşınız bir gün bir vesile ile mutlaka ”ara” yapacaktır.

Artık ailecek aynı odada oturup sohbet etmeyi bırakın, tek televizyonda tek kanalda program seyredemeyecek kadar insanlar birbirlerinden uzaklaştılar. Aile içi iletişim azaldı. Birbirlerinin sorunlarından, problemlerinden neredeyse bihaber bir yaşam sürüyorlar. Hayat şartları zorlaştığından ve özgürlük kavramı herkesin içine işlemeye başladığından bu tarafa artık kimse kimsenin kendisini eleştirmesine, bir takım sınırlar koymasına tahammül edemez duruma geldi.

Ne zaman ki sonuçları çok acı olan büyük bir sorun yaşanıyor insanlar o zaman iletişime geçiyorlar. Ama iş işten geçmiş oluyor. Herkesin ilgi alanları, hobileri, arkadaş çevresi farklı farklı. Onun içindir ki insanlar odalarda hep yalnız. Kimisi televizyon başıda kimisi de bilgisayar başında ama yalnız.

Ben küçükken televizyon programları Antalya’da haftada 2 gündü ve sadece akşamları 2-3 saatlik bant yayın yapılırdı. Sonraları gece yarısına kadar uzadı ve haftada 4 güne çıktı. O zamanlarda televizyon seyretmenin bile bir zevki vardı.
Keşke şimdi de öyle olsa; hiç değilse insanlar mecburen birbirlerine dönüp ilgilenmeye başlarlar.

Tabii internet denen hem yararlı hem de zararlı ve şu an beni de kendine hapseden teknolojiyi göz ardı etmemek lazım.
Buna benzer bir yorumu yine Can Dündar’ın buna benzer bir yazısı üzerine yapmıştım. Okumak isterseniz “kahvekeyfi” rumuzuyla yapılmış yorum bana aittir.

Yorum yazarken umarım konuyu dağıtmamışımdır.

Biz çocuk gibi büyüdük. Kıyafetlerimiz, oyunlarımız, hayallerimiz, dinlediğimiz şarkılar. Ben de özgürdüm, fikrimi söylerdim, kıyafetimi kendim seçerdim, sokaklarda deliler gibi oynardık. Ama 14-15 yaşında makyaj yaptığımda “çok çirkin olmuşsun, koca karılar gibi olmuşsun” derlerdi:))

Anneler çocuklarının temiz ve cici giyinmesine dikkat ederdi, şimdiki gibi küçük kadınlar şeklinde dolaşmazdık ortalıkta. Zaten göbeği açık, tek omuzlular falan üretilmezdi bizim için.

O dönem televizyonda, kızların popolarını sallamaktan başka bir şey yapmadığı klipler yoktu. Şimdi bin türlü şey dönüyor ekranda ama anneler çok memnun. “Oturtuyorum başına, işime bakıyorum” diyorlar. “Akşam bizim dizimiz var di mi kızım?” diyorlar.

Dergilere, modellerin verdikleri pozlara bir bakın, gözlerindeki ifadeye. “Ben” diyorlar “seksiyim, güzelim, zenginim, mağrurum ve sen bana tapıyorsun”. Kahramanlar değişiyor. Ne olmak istiyorsun diye soruyorsun “büyüyünce Seda Sayan olcam” diyen bile var.

Şimdi diyelim ki medya okur-yazarlığı verilsin ebeveynlere, çocuklarınıza şunu izletin bunu izletmeyin falan denilsin. Nereye kadar? Aileler televizyonu mu, basını mı, interneti mi kontrol etsin? Ne kadar, nereye kadar? Başka aileleri, çocuklarını, çocuğunuzun onlarla kurduğu arkadaşlığı, attığı her adımı nereye kadar denetleyebilirsiniz? Bir de anne çalışıyorsa…

Ben bunun zamanın ruhu olduğuna ve geri döndürülmesinin çok zor olduğuna inanıyorum. Çocuk büyütmek hiç bir zaman kolay olmadı belki ama hiç bu kadar da zorlaşmamıştı. Anne-baba örnek davranışlar sergiliyecek, akıllı, uyanık olucak, sürekli gelişimini izleyip yeteneklerine göre faydalı bazı etkinliklere katılmasını sağlıyacak, konuşacak, dertleşecek, sevecek ve sevdiğini gösterecek, açıklamalar yapacak. En önemlisi de “çocuk da bir birey, isteklerine, yaptıklarına saygı göster” olayını abartmayacak. Etraf zaptedilemeyen şımarık çocuk doldu. Her istediklerini yapmana rağmen bir türlü mutlu olmuyorlar. Benim elindeki mandallarla saatlerce “voltrancılık” oynayarak büyümüş bir kardeşim var.

Büyük konuşmaktan da nasıl korkarım bir bilseniz. Çocuğum yok, kimseyi de kınamıyorum. Ama umarım biz biraz daha dikkatli, bilinçli oluruz.