rastlantı sonucu sitene girdim, resimden seni hemen tanıdım hiç değişmemişsin.

hayatında başarılar dilerim.

kendimi bildim bileli fenerbahçeliyim yenilmediğimiz sürece benim için sorun teşkil etmiyor aslında…. dayım sağolsun küçüklükten beri en büyük fener diye diye koyu bi fenerbahçeli oldum…

keşke hep küçük kalsaydım diyorum bazen… (sanırım başım sıkışınca ve sorumluluk almak istemediğimde)

Çok yemek yerdim ben de çocukken (hala çok yerim) gerçi ben hiç şişman olmadım, hala bazen şöle balık etli olmayı umut ederken buluyorum kendimi. Çocukluğunuzla ilgili bölümü okurken geçmişe gittim annem de çok kızardı o kadar yememe sonra karnım ağrıyo die ağlardım e bide ailede kimseye kalmazdı…

Günün birinde-yine atari salonundayken- bir de baktim ki okul vakti yakın, bir koşu çıktım ki oradan yoldan geçerken bırakın sola sağa bakmayı şaşı gibi sadece odak noktamı görüyordum ama; bir adet Renault Brodway’ın odak noktası da beni gördü:) O anın etkisiyle hiç abartısız cenin pozisyonunda takribi olarak 4 metre kadar uçuş yaptım ve talih olsa gerek yumuşak bir iniş yaptım:)

Bu arada uçmak bilinçaltıma o kadar yerleşmis ki… Rüyalarımda hep kanatlandıgımı görüyorum bir kaç yıldır. Hep de uçmayı öğreniyorum… Bana da yorum yapabilir ya da benimle bir şeyler paylaşmak isterseniz hermelankolikaglayamaz@hotmail.com a mail atabilirsiniz…

Ben de geçirdiğin o son trafik kazasında seni ilk bulan biri olarak gözlerime inanamamıştım, aslında çocukluğumuzda daha anlatılacak ne delilikler var heralde sayfalara sığmaz…

Seni tekrar gördüğüme çok sevindim.

Sevgiler.

Ve mimlenme olayı çok güzel, diğerlerini de bekliyoruz artık :)