bugünün en şanslısı benim : ) sitenizi keşfetmiş olmanın verdiği keyf… kelimelerle ifade edilemeyecek kadar özel… son dönemde postlarımda ağırlık verdiğim ve hissettiğim zaman olgusu için sizinle paylaşmak istediklerim var : )))

zamanla gelen yaşanmışlıkların sonrasında, okullarda öğretilmeyen tüm öğretilerle ile donanırken, ruhlarımız ne kadar zaman geçerse geçsin, bizlerle ilk heyecanı ile beraber… tek fark ise başbaşa kalınan bizle hissettiğimiz özümüzün, herkesle paylaşılmasında saklı belki…

herkese sevgiler.

Sevgilerimle

Yaşım itibari ile (21) bir çok arkadaşım üniversite okuyordu fakat ben üniversite okumayı tercih etmeyenlerdendim. Üniversiteye bağlı kalmak bana çok garip geldi ve hemen iş hayatına atılmayı tercih etmiştim. Kemeraltında bir oyuncakçı dükkanında başlayan iş hayatı, 7 yaşından beri sahip olduğum bilgisayar sayesinde beni bugünlere web teknoloji ile ilgilenmeye profesyonel manada işim oldu.

Şimdi bakıyorum da arkadaşlarım hala ailelerinin paraları ile okurken, gezerken ben kendi paramla gayet rahat bir şekilde mutluyum. Hem geleceğim için başarılı atılımlar yapıyor ve daha önemlisi yeni insanlarla tanışıp çevremi genişletiyorum. (100 binim olacağına 100 bin tanıdığım olsun) hem de kendimi geliştirip yeni şeyler öğrenmenin heyecanını içimde taşıyorum. Bu duygu ise gerçekten paha biçilemez bir şey.

Ben ne kadar değişmişim cümlesi için cevabım 10 yıl önceye bakmamı gerektirmiyor. Düne göre bile çok değiştiğimi zaten anlayabiliyorum.

Ben ajansa 12. eleman olarak katılmıştım. Birden kendimi Nergis, Elçin, Gül ile beraber aynı atelyede çalışıyormuş gibi hissettim. Fakat birden atelyeye elinde sheraton’un brief’i ile girip “çok acil bunun yapılması gerekiyor” diye konuşmaların kulağımda çınladı. 15 yıl sonra bile bunu unutmamışsam senin mesleğinde ne kadar etkileyici birisi olmandan kaynaklanıyor…

Sevgili Tunç, ajansta geçirdiğim 5 yıl benim için daha nice unutulmaz anılarla dolu. Yazımı fazla uzatmadan bitiriyorum. Böyle bir girişimden dolayı seni kutluyorum. Hoşçakal.

Yorum olarak tabiki yaşanmış bir Alice hayatından bahsedeceğim. 89 senesinde başladığım Alice’de birde mac’imiz vardı… Orada metin çıkışları alınır ve karanlık oda, Recep yardımıyla müthiş ilan, ambalaj ve posterler yapılırdı.

Bugün de tabiki BBDO’nun başarısından sözetmek çok güzel. BBDO’ya gittiğinizi okuyorum… Ben de en kısa zamanda showrooma bir uğrayacağım.. Küçükçekmece’den kakıp Maslak’a gitmek gerçekten şimdi gözümde öyle büyüyor ki… Ama gidip yeni yerinde BBDO’yu bir göreceğim…

Tunç, bir de sana bir karikatur çiziktirmiştim, onu arkadaşlarla paylaşmaktan da memnun olacağım. Ayrıca seni bu Pazarlama Blogları Karnavalı’na katılımından dolayı da kutlarım.

Selamlar.

Evet sanırım yeni bir yazı yazıyor olsaydım başlığa bunu koyardım; “Dün Gurur Duydum.”

Maslak’ta hemen Sun Plaza’nın bitişiğindeki Alice/BBDO’nun mekanına uğradım. 90′lı yıllardaki Maslak İş Merkezi’ndeki yarım katta, koridorlarda insanların sığıştığı bir ofisten şimdi 6 katlı muhteşem bir çalışma ortamına geçmişler.

Yıllar sonra Richard, Gülümser, Haluk ve Betül ile karşılaşmak; Hasan, Ahmet ve Şenol ile tekrar sohbet etmek nasıl keyif verdi; Nergis’in Alice’in ilk günlerinde yaptığı ve bizim girişe astığımız o tabloyu tekrar görünce nasıl duygulandım, kelimelerle anlatmak zor gerçekten.

Alice/BBDO yıllar içinde ne yollar almış, ne zorluklar atlatmış… Ve hizmet verdiği önemli markalarla da uzunca bir süredir Türk reklamcılığının en önemli oyuncularından biri olmuş.

Gurur duymam işte bu yüzden. Yoksa neredeyse kuruluşundan itibaren 5 seneyi aşkın çalıştığım Alice için benden çok da tarafsız olmamı beklemediğinizin farkındayım.

Ben senin bu yazıda anlattığın çocuğa çok benziyorum, yani ben de 10 yıl sonra dönüp vay be mi diyeceğim? 18 yaşındayım ve devamlı yeni şeyler öğrenmeye çalışıyorum.

Bu arada sevdim blogunu, favladım. Tecrübelerini paylaşacak büyükler lazım bana :)

Görüşmek üzere…

Ne günlerdi diyecek kadar yaşlanmışız ama o gece gerçekten zaman durmuş gibiydi. Yapılan espiriler, uzun zamandır birbirini görmemiş kişilerin özlemleri… Ben kesinlikle eminim ki hiç kimse bizler kadar eğlenerek, birbirini severek, delicesine özveri ile çalışmamıştır. Benim hayatımın en zengin, en özlemle andığım günleri…

Herkesi öpüyorum. İyi ki yaşam bizi bir araya getirmiş.