Murat o zamanlar keskindi, kibirliydi. Dehanın kıyısında gezen zekasıyla dikenliydi, zihni kavramdan kavrama sıçraya sıçraya derinlere uzanırken, çevresindekiler kıyıdan ona bakakalırdı. Varlığı, onun dışındaki herkesi fena halde vasat hissettirdiğinden zorluydu. Onca zekaya rağmen Murat küçük bir oğlan çocuğunun saflığını da taşırdı. Hayata dair bildiği her şeyi, dünyada yazılmış en güzel kitaplardan öğrenmiş birinin masumiyetiydi onunki.

Ayak oyunlarından, entrikalardan hiç anlamazdı. Rol kesemezdi, allayıp pullayamaz, atıp tutamazdı. Olgunlaştıkca, güçlü olmakla merhametli olmak arasında, bilinçli olduğunu düşündüğüm bir tercih yaptı, ün peşinde, para peşinde, iktidar peşinde hiç koşmadı, hiç çirkinleşmedi. Hiçbir zaman kurumsal hayatın esiri olmadı. Bir müşteri toplantısında sıkıldı mı, kelli felli adamların karşısında uyuyakalırdı. Çok çalışırdı ama fikirlerle uğraşmayı sevdiği için, kimse onu zorladığı için değil.

Sadece yaşamı değil, ölümü de bizlere öyle çok şey öğretti ki.

Ben onun kadar zeki ve onun kadar masum olmayan çoğunluğa mensubum. Ama onu gerçekten iyi tanıyan çok az insandan biriyim. Aramızda, kelimeler olmadan anlaşabilmemizi sağlayan derin bir bağ vardı. Birbirimizin içini görür, aklını okurduk.

Varlığıyla bana hediye ettiği onca güzellik için minnettarım.
Nur içinde yat Murat.

yüzlerce yıldır bu dünyadaymışsın gibi bakardı gözlerin, ama küçük bir çocuk gibi hayata açlığın hiç bitmezdi.

hep bilirdin sen, her şeyi bilirdin, ama bildiğini belli etmezdin. sevdiklerin de öğrensin, sana güvensin isterdin.

sen hep çok severdin, ama hiç belli edemezdin, oysa canını bile verebilirdin sevdiklerin için.

sen hep yanımdaydın. ne arkamda, ne önümde… hep yanımda.

bazı insanlar öyledir ya, hem 80 yaşında, hem 6. işte sen de öyleydin.

ne desem seni anlatamam ki. bugün neysem, çoğu senin sayende, ve sen bunu hiç bilemedin.

canım muratım, güneşli bir günde, güneşli bir ülkede bizi bırakıp gittin… hep ışıklar içinde kal. güle güle.

9. Hangi filmdeki hangi karakterin hayatının senin hayatın olmasını isterdin?
Jim Carey’nin Tanrı olduğu bir film vardı, işte o. Tanrı olmak da kolay iş değil tabii ama sosyal faydaları çok iyi.

Öldüğüne inanamıyorum. Lütfen orda da mutlu ol.