mail adresinizi göremedim, bana mail yazabilir misiniz?

egecakar@gmail.com

Selamlar,

Ege

Kişisel olarak kendimi bir Geek Squad olarak görüyorum. Evet, çalıştığım tüm firmlalar satıştan sonra destek konusunda sıkıntı çıkaran yerlerdi ama ben de sırf bu yüzden ayrılmadım mı zaten??

Satış yaptığım tüm müşterilerime özel olduklarını hissettirerek zamandan, mekandan ve ücretten bağımsız hizmet vermeye çalıştım. Beni memnun eden şeyler; insanların içindeki uç noktaları görebilmem, çözülen sorun sonrası müşterilerimin yüzüne yansıyan mutluluk ifadesi, sadece bilgisayarın sorununu çözene kadar yaptığım sohbetler ve birilerine yardımcı olmanın verdiği haz…

Herhangi bir aracım olmamasına rağmen yağmur, çamur, dağ, taş… demeden müşterilerimin yanında olmaya çalıştım hep. Hiçbir zaman maddi “kazanç” talep etmedim. Bazen yol parasını bile cebimden verdim. Bazen de hakkım olandan fazlası olduğunu düşündüğüm ücretler aldım. Ancak sonuçta “sürekli” oldum. Tabi sırf böyle olduğum için birçok kez iş yerimin memleket meselesi haline geldim.

Yani Türkiye şartlarında bırakın firmanın desteğini, eleman kendi isteğiyle bile destek verse firmayı karşısına almış gibi oluyor.

Kısacası yarama tuz basılmış olduğunu gördüm bu yazıda ;)
Bunların hepsinin yanında, bu tür bir teknik destek firmasının Türkiye şartlarında tutunması da en azından şimdilik biraz zor.

Çünkü destek verilen müşteriler konusunda ciddi sıkıntılar olabilir ücret konusunda.
Ben çoğu zaman beklentisiz gidiyordum mesela. Çünkü zaten kıt kanaat alınmış teknolojik alete bir de destek için para harcamak zor geliyor…

Ek iş olarak yaparken gerçekten sıkıntı çekmiyordum. Maddi kazanç sağlamamış olmamın, manevi kazanç sağlamama engel olmaması için elimden geleni yapıyordum. Gözlerdeki gülümseme, şaşkınlık, mutluluk… Bunlar bana yetiyordu. Tabi ek işken.

Ancak daha sonra işsiz kalınca teknik destek konusunda gerçekten sıkıntı çektim. Bazen müşteri çağırdığında evine gidecek kadar yol paramın bile olmadığı oldu. Bunun yanında hiçbir gelirim olmadığı için de ister istemez maddi beklentiler içinde bulunmaya başladım. Manevi değerleri ise rafa kaldırmıştım bile çoktan…

Yani bir “iş” olarak teknik destek sağlamak biraz sıkıntılı. Ancak Türkiye’de çok büyük firmaların bile teknik destek konusunda sıkıntıları var. Böyle bir oluşum ancak satış yapan firmalarla anlaşmalar yaparak satıcının yönlendirmesi ile gidildiği zaman tutar Türkiyem’de..

Ortak nokta olmak ise yine en zor şeylerden biri Türkiyem’de…

Ülkemizde insanların aldığı en iyi hizmetten dahi memnuniyetsizliği ve hizmeti verenin iyi niyetinin suistimal edilmesi en büyük sorun. Bunun sebebi de artık bilgisayar demiyorum, teknoloji okur yazarlığının olmaması.

Koskoca şirketler dahi 10 yıllık verilerin geri getirilmesi karşısında istenilen ücret karşısında; ne yaptınız ki kardeşim bu kadar ücret istiyorsunuz diyorsa bu memlekette bu tarz girişimlerin başarıya ulaşmasını beklemek söz konusu bile değil.

Sadece bu değil buna benzer birçok başarı hikayesinin temelinde düşük bir sermaye ve azim yurt dışında özellikle USA’da yeterken burada bu şartlarla başarı pek de mümkün değil. İstisnalar çok ama çok nadir. Bu tür atılımlar yurt dışında bir çok ülkede kaldırılabilir. Mevcut nüfus yapısı içerisinde bu tür hizmetlerin değerini bilen bir teknoloji okur yazarı kitlesi mevcut ve bu kitle bu kıvılcımı bir ateşe çevirebiliyor.