“Yeni yaşam programım daha fazla üretmek”
“Bir işe yaradığımı görmek, fotoğrafta görünmemek”
“Hiçbir üretim olmadan medyada olmamak”
“Başarı ve güç eline geçip de kendini kaptırmamak”
“Kendi adıma sokak istemiyorum”
“Kendimi anlatmaktan yana değilim, çünkü insanlar kendinden yanadır, subjektiftir”
“Kendimle çok ilgilenmiyor, çok uğraşmıyorum”
“İnsan durmadan değişen çok garip birşey”
“İnsan ruhunun karanlık noktaları çok”
“Hayat çok anlık birşey, durmadan değişiyor”
“Ben tanrının terazisi değilim”
“Sanatçı hiç değilim”
“Ben bir eser yapayim da, insanlar 500 sene beni ansınlar; yok böyle bir şey”
“Özel, değerli ve derin olanı seçmek”
“Bire bir, göz göze ilişki”
“Sevilmek herkese iyi gelir”
“Kedi ve köpekler ne güzel gösteriyorlar duygularını”
“Yaşam ödülü bu iltifatlar, umarım bu saatten sonra çizmem kafayı”

Herbiri üzerine konuş günlerce… Kitap yaz, blog’una başlık yap!

Hayatımda ilk kez bir televizyon programını (Beyaz Show) izlerken not aldım. Yazmazsam zihnimden gider korkusuyla.

Hepsi derin, çok içten.

- Tarzıyla,
- İletişimiyle,
- Ürettikleriyle,
- Hissettirdikleriyle,
- Yetiştirdikleriyle…

“Tükettikce bitmesin, daha isterim, yenilerini de isterim” diyebildiğimiz kaç marka’mız var elimizde?

Çoğumuzda olan ‘başarılı olana karşı tahammül edememe’ sınırlarını bile sorgulayan…

Hemen herkesin kendinde birşeyler bulduğu, alışkanlık yaptığı kaç marka?

Sezen Aksu işte bunlardan biri.